Białoruś: Planowana deportacja protestanckiego pastora w karze za udział w spotkaniu modlitewnym – Amnesty International

Białoruś: Planowana deportacja protestanckiego pastora w karze za udział w spotkaniu modlitewnym

EUR 49/006/2007
Ten protestancki pastor i członek Związku Chrześcijan Wyznania Ewangelickiego na Białorusi został 30 maja 2007 r. skazany za zaangażowanie w -nielegalną działalność religijną-, po czym otrzymał nakaz deportacji, zgodnie z którym miał osiem dni na opuszczenie kraju. Termin ten upływa dzisiaj. Został również ukarany karą pieniężną, równą miesięcznej pensji. Jarosław Łukasik jest obywatelem polskim, zamieszkałym w Białorusi od 1999 r. Cała jego rodzina – żona i trójka dzieci – posiada obywatelstwo białoruskie.
Jarosław Łukasik został zatrzymany 27 maja, kiedy policja dokonała obławy na siedzibę wspólnoty kościelnej działającej w domu pastora Antoniego Bokuna z Kościoła Zielonoświątkowców pod wezwaniem Jana Chrzciciela. Łukasik został uwolniony tego samego dnia po interwencji polskiego konsula. Oskarżenie zostało oparte na artykule 23 (43) Kodeksu Administracyjnego, mówiącym o organizowaniu zgromadzeń, na które nie zostało wydane zezwolenie. Amnesty International otrzymała ponadto doniesienia o anulowaniu przez władze białoruskie 8 maja pozwolenia na stały pobyt, w karze za rzekome prowadzenie -działań, mających na celu szkodzenie narodowemu bezpieczeństwu Republiki Białorusi w sferze stosunków międzywyznaniowych-. Według doniesień, policja cofnęła pozwolenie Łukasika na stały pobyt po otrzymaniu raportu przygotowanego przez Komitet Bezpieczeństwa Państwowego (KGB), zgodnie z którym Łukasik -prowadził nielegalną działalność religijną w środowisku protestanckim, brał udział w radykalnie ukierunkowanych czynnościach, działał na rzecz upolitycznienia bliskich sobie ugrupowań i zamieszkiwał w rejonie innym, niż oficjalnie zarejestrowane miejsce zamieszkania-.
Amnesty International jest zaniepokojona faktem, iż Jarosław Łukasik został uznany winnym popełnienia przestępstw, będących niczym innym jak pokojowym korzystaniem z przysługujących mu praw, takich jak wolność przekonań, sumienia i wyznania, a także prawa do wolności wypowiedzi i pokojowych zgromadzeń. Organizację martwi również sposób przeprowadzenia procesu deportacyjnego, który nie był zgodny z międzynarodowymi standardami praw człowieka.
W wysłanym dziś liście, Amnesty International wezwała białoruski rząd do anulowania nakazu deportacji Jarosława Łukasika i zezwolenia mu na kontynuowanie pokojowej działalności duszpasterskiej, razem ze swoją rodziną. Amnesty International przypomniała ponadto białoruskiemu rządowi o zobowiązaniach wynikających z Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (ICCPR), którego Białoruś jest stroną. Artykuły 18, 19, 20 i 21 tego dokumetu gwarantują jednostkom prawo do wolności przekonań, sumienia i wyznania, a także prawo do wolności wypowiedzi, stowarzyszania się i zgromadzeń.
Tło wydarzeń
Deportacja Jarosława Łukasika jest częścią ogólnej polityki rządu, skierowanej przeciwko społecznościom religijnym na Białorusi. Zgodnie z Ustawą o Religii z 2002 r., jedynie zarejestrowane związki wyznaniowe działające w skali całego kraju mają prawo zakładania klasztorów, ustanawiania misji i instytucji edukacyjnych. To samo tyczy się prawa do angażowania cudzoziemców w działalność ewangeliczną na terenie Białorusi. W 2005 r. Komitet Praw Człowieka ONZ stwierdził, iż Białoruś pogwałciła wolności religijne, zagwarantowane przez artykuł 18 Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, odmawiając usankcjonowania działalności ogólnokrajowego ruchu Hare Krishna. Rząd Białorusi nie uznał tej krytki, twierdząc iż odmowa była zgodna z prawem krajowym.
Pozwolenie władz jest niezbędne dla prowadzenia służby religijnej w budynkach, nie mających charakteru placówek wyznaniowych. W przypadku gdy dana wspólnota nie posiada nieruchomości, niezwykle ciężko jest wynająć potrzebne pomieszczenia. Utrudnienia dotykają w największym stopniu grup, takich jak protestanci. Ich obecność na terytorium kraju rozpoczęła się stosunkowo niedawno, przez co nie miały możliwości odziedziczenie historycznych budynków po poprzednikach. Właściciele nieruchomości zazwyczaj wycofują się z umów zawartych z prostestantami, po tym jak władze dowiadują się o istniejącej współpracy. W październiku 2006 r., członkowie znajdującego się w Mińsku Kościoła Nowego Życia rozpoczęli głośny strajk głodowy w celu obrony swych praw do korzystania z własnego terenu i budynków dla praktykowania kultu. Jak do tej pory, władze nie udzieliły pozwolenia, o jakie walczyli uczestnicy strajku. Nieustanne prześladowanie społeczności religijnych zmusiło wiele z nich do ograniczenia, bądź nawet całkowitego zawieszenia religijnej działalności.
Tłumaczenie: Przemysław Pietraszek

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia
3855