Nagrody medialna i filmowa

Każdego roku przyznajemy nagrody dla twórców, osób z mediów, którzy swoją pracą chronią prawa człowieka, budują świadomość praw człowieka, zwracają uwagę opinii publicznej na ich łamanie. Pióro Nadziei przyznajemy osobom z mediów, natomiast na Docs Against Gravity przyznajemy nagrodę dla najlepszego dokumentu o prawach człowieka.
DSC01337_1400px

Pióro Nadziei

9 grudnia 2017 wręczyliśmy Pióro Nadziei 2017 Pawłowi Cywińskiemu, współtwórcy serwisu uchodzcy.info. Więcej informacji>>>

Jury w uzasadnieniu decyzji podkreśliło:Paweł Cywiński w szczególności na przykładzie Uchodźcy.info pokazuje, że możliwe jest tworzenie mediów obywatelskich na wysokim poziomie merytorycznym, a jednocześnie dostępnych i atrakcyjnych wizualnie. Odziera kryzys uchodźczy z fałszywych informacji, pomaga uporać się odbiorcom ze stereotypami, zwraca uwagę na kontekst kulturowy. Paweł Cywiński związany jest ze środowiskiem tworzącym media oddolnie i z wrażliwością na tematy społeczne. Jest również dziennikarzem Magazynu Kontakt i prowadzi projekt post-turysta.pl”.  

Kandydatury do tegorocznej nagrody można było zgłaszać do 10 listopada. Nad zgłoszeniami debatowało biuro Amnesty International. Spośród ponad 20 zgłoszeń wybrano 4 nominacje: 

  • Ludmiła Anannikova – dziennikarka Gazety Wyborczej, reporterka; 
  • Paweł Cywiński – współtwórca serwisu i facebookowej strony Uchodźcy.info; 
  • redakcja serwisu OKO.press; 
  • Paweł Sulik – dziennikarz Radia Tok FM.

Jury składało się z osób z Rady Programowej Stowarzyszenia oraz specjalnie zaproszonego gościa, prof. dr hab. Jacka Wasilewskiego, medioznawcy, dziennikarza i pisarza.

Od 2015 roku Amnesty International wręcza nagrodę Pióro Nadziei osobie, która swoją pracą w mediach działa na rzecz praw człowieka. Piórem Nadziei Amnesty International chce nagradzać osoby, które zwracają uwagę opinii publicznej na przypadki łamania praw człowieka, odznaczają się społecznym zaangażowaniem w swojej pracy medialnej, przyczyniają się do pozytywnej zmiany na rzecz przestrzegania praw człowieka. Laureatem nagrody mogą zostać dziennikarze/ dziennikarki, ale także osoby pracujące z mediami, np. pisarze, blogerzy, twórcy kampanii medialnych.

– Przez lata wręczaliśmy nagrodę wyjątkowym osobom, dziennikarzom i dziennikarkom piszącym o prawach człowieka. Chcemy, aby Pióro Nadziei zwracało uwagę na całokształt pracy medialnej takich osób, jak ważne jest ich zaangażowanie, rzetelność, pozytywna zmiana, którą wywołują – mówi Draginja Nadaždin, dyrektorka Amnesty International.

Kandydatów i kandydatki do nagrody mogą zgłaszać osoby indywidualne, redakcje, organizacje pozarządowe, czy też firmy. Zgłoszenia należy wysyłać na e-mail rzecznik@amnesty.org.pl z krótkim uzasadnieniem kandydatury.

Twórcami wyjątkowej statuetki, przeźroczystego pióra z zatopionym w środku drutem kolczastym, przymocowanego do betonowego etui, jest agencja Fat Baby.

Od 2002 r. Amnesty International wręczała nagrodę za najlepszy tekst prasowy o prawach człowieka. Pierwszym nagrodzonym w konkursie artykułem w 2002 r. był tekst poświęcony sytuacji dzieci zeznających w polskich sądach – „Mały świadek”, autorstwa Andrzeja Goszczyńskiego, opublikowany w tygodniku Polityka.

W kolejnych latach wśród laureatów i laureatek znaleźli się: Witold Szabłowski, Magdalena Grzebałkowska, Krystyna Kurczab-Redlich, Natalia Bloch, Maria Kruczkowska, Tomasz Kwaśniewski, Jacek Żakowski, Bartek Dobroch, Joanna Podgórska, Agnieszka Fiedorowicz, Katarzyna Kwiatkowska, Małgorzata Kolińska-Dąbrowska, Michał Majewski i Paweł Reszka, Justyna Kopińska i Bartosz T. Wieliński, Wojciech Tochaman. W 2016 r. nagrodę otrzymała Agata Kowalska, pierwsza dziennikarka radiowa, której przyznano tę nagrodę.

W 2011 roku, z okazji 50-lecia Amnesty International została przyznana nagroda specjalna za całokształt pracy dziennikarskiej na rzecz praw człowieka, którą otrzymała Ewa Siedlecka z Gazety Wyborczej.

W trakcie trwania konkursu do jury konkursu zapraszaliśmy znanych dziennikarzy i dziennikarki: Konstantego Geberta, Maxa Cegielskiego, Annę Laszuk, Piotra Zarembę, Ewę Siedlecką, Joannę Podgórską, Krystynę Kurczab-Redlich, Lidię Ostałowską oraz ludzi nauki i kultury: prof. Andrzeja Zolla, Mirosława Chojeckiego, prof. Magdalenę Środę, prof. Romana Kuźniara, prof. dr hab. Jacka Wasilewskiego.

DSCF2906_small

Nagroda Amnesty na Docs Against Gravity

Nagroda Amnesty International przyznawana jest na festiwalu filmowym Docs Against Gravity. Dostaję ją film dokumentalny, który w ocenie jury najbardziej przyczynia się do budowania świadomości na temat praw człowieka i do zmiany rzeczywistości, którą opisuje. Nagrodami są 3000 EUR i statuetkę.

W skład jury wchodzą: Draginja Nadaždin (dyrektorka Amnesty International Polska), Mirosław Chojecki (prezes Stowarzyszenia Wolnego Słowa, b. więzień sumienia), Tadeusz Sobolewski (krytyk filmowy i publicysta Gazety Wyborczej).

Na 14. Millenium Docs Against Gravity Film Festival zwyciężył film „The War Show” w reżyserii Andreas Dalsgaard, Obaidah Zytoon. Nagradzając film jury napisało:

„Film ukazuje narastający konflikt w Syrii oczami młodej DJ i jej znajomych – uczestników protestów podczas Arabskiej Wiosny, którzy marzą o wolności. Wkrótce okazuje się, że mieszkańcy Syrii znajdują się w pułapce narastającej przemocy i pogłębiającego konfliktu, który niszczy społeczeństwo, zabija całe miasta i rozwiewa nadzieję na wyjście z opresji reżymu. Film niesie uniwersalne przesłanie o kruchości społeczeństwa, łatwo niszczonego przez przemoc, która krok po kroku, w sposób nieunikniony doprowadza do wojny domowej. Ten film mówi także o niezniszczalnym marzeniu o wolności, która jednak – jak się okazuje – nie znajduje się na wyciągnięcie ręki”.

Zdecydowano również o przyznaniu 2 wyróżnień dla filmów: „Obcy w raju” (ang. „Stranger in Paradaise”) w reżyserii Guido Hendrikxa „za wnikliwe spojrzenie na proces decydowania o przyszłości i życiu migrantów i uchodźców przybywających do Europy, proces oparty na nieraz absurdalnych regulacjach i władzy. Film stawia niewygodne pytania o europejską politykę migracyjną, nie pozostawiając ani migrantom ani widzowi złudzeń – brutalność i arbitralność tej polityki jawią się w sposób niezwykle jaskrawy”; oraz „Proces. Federacja Rosyjska vs Oleg Sencow” (ang. „The Trial: The State of Russia vs Oleg Sentsov”) w reżyserii Askolda Kurowa „za niezwykle pokazanie odwagi skazanego w pokazowym procesie ukraińskiego reżysera Seńcowa, który we własnym procesie obnaża brak niezależności rosyjskiego sądu. Film pokazuje cenę jaką płaci on sam i jego rodzina, ale i budującą solidarność okazaną mu w Rosji, na Ukrainie i na całym świecie”.

Czytaj więcej>>>