Demokratyczna Republika Kongo: Ituri – potrzeba ochrony, pragnienie sprawiedliwości – Amnesty International

Demokratyczna Republika Kongo: Ituri – potrzeba ochrony, pragnienie sprawiedliwości

Od kilku lat nadmiar okrucieństw dokonywanych przez ugrupowania zbrojne, sponsorowane i wspierane przez rządy w Kinszasie, Kampali i Kigali podsycały międzyetniczny konflikt w Ituri, nastawiając jedną społeczność przeciwko drugiej i powodując przemoc.

„Uganda pozostaje głównym regionalnym graczem w konflikcie” powiedziała Khan. W maju 2003 członkowie milicji wymordowali i okaleczyli liczne rodziny w Bunia. Ich celami były głównie kobiety i dziewczęta, które doświadczyły gwałtu jako narzędzia wojny. Częste i szeroko rozpowszechnione wykorzystywanie dzieci-żołnierzy jest tragicznym faktem towarzyszącym temu konfliktowi, doprowadzającym do niszczenia ich przyszłości i czyniącym z nich zarówno oprawców jak i ofiary. Podczas gdy o pokoju mówi się w Kinszasie, wojna nadal trwa w Ituri.

Raport AI odnotowała w ciągu pierwszych 9 miesięcy tego roku masowe zabójstwa, gwałty, nadużycia i przesiedlenia tysięcy cywilów, dokonane przez różne ugrupowania zbrojne i milicję. Setki szkół, ośrodków zdrowia i społecznych zostały zburzone, wsie zostały zrabowane, spalone i zrównane z ziemią. Pewna liczba najgorszych okropności została popełniona w Bunii po szybkim wycofaniu się sił ugandyjskich w maju 2003 r. i niepowodzeniu operacji ONZ w Kongo (MONUC), podjętej w celu zapewnienia ochrony. Raport docenia tymczasowe kroki podjęte w Kinszasie w kierunku politycznego rozwiązania konfliktu, ale zaznacza, ze sytuacja w Ituri będzie testem dla procesu, który może podążyć w innym kierunku.

„Bunia jest nadal podzielona według linii etnicznych, ludzie żyją w strachu, a osoby przesiedlone nie mogą powrócić do swoich domów. Masakry i inne naruszenia praw człowieka wraz z bezkarnością są nadal obecne w innych rejonach Ituri. Ale kierowana przez Francję Operacja ”Artemid” i dalsze rozszerzenie MONUC ze wzmocnionym mandatem przyniosło pewne pozory bezpieczeństwa dla Bunii” zauważyła Irene Khan.

„Jeżeli ten nowy początek będzie podtrzymywany, o wiele więcej potrzeb zostanie załatwionych w trybie pilnym. MONUC musi przyspieszyć swoje rozmieszczenie poza obszarem Bunii, ściśle monitorować embargo na broń, przyspieszyć proces rozbrojenia i demobilizacji, włączając w to dzieci-żołnierzy oraz pomóc w ustanowieniu właściwego systemu rządzenia. Rząd przejściowy i inne grupy muszą wspierać prace Komisji Pacyfikacji Ituri (Ituri Pacification Commission) na rzecz ustanowienia cywilnej administracji. Uganda i Rwanda powinny zaprzestać wspierania zbrojnych ugrupowań”.

Raport wita z zadowoleniem decyzję Oskarżyciela Międzynarodowego Trybunału Karnego o zajęciu się przypadkami zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych w Ituri. „Nie będzie pokoju i pojednania w Ituri bez sprawiedliwości. Bezkarność nie może być sankcjonowana w imię narodowej jedności. Okres brutalnych represji, ataków i kontrataków nie zakończy się, jeżeli bezkarność za wszystkie nadużycia nie zostanie powstrzymana” oświadczyła Irene Khan. Oskarżenie przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym będzie istotnym sygnałem, ale nie jest to wystarczające i należy rozpatrzyć także inne międzynarodowe środki. Skuteczny krajowy system sprawiedliwości musi być priorytetem.

„Od lat Ituri pozostaje sceną grabieży, rabunku i masowych naruszeń praw człowieka, podczas gdy świat przygląda się temu w ciszy. Nie można pozwolić, aby zdarzyło się to kiedykolwiek znowu, międzynarodowa uwaga musi być przekształcona w skuteczne działanie na rzecz ochrony praw człowieka ludności Ituri” podsumowała Irene Khan.

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia
4969