Egipt: Uwolnić dziecko skazane za domniemaną orientację seksualną

Dnia 31 października Sąd dla Nieletnich w Kairze rozpatrzy apelację w sprawie 16-letniego Mahmuda. Chłopiec został w maju aresztowany za domniemane kontakty homoseksualne i 18 września skazany na 3 lata więzienia. Podczas dwutygodniowego pobytu w areszcie odmawiano mu podstawowych praw do spotkania z rodziną czy kontaktu z adwokatem. Wymuszone w tym okresie zeznania Mahmuda zostały wykorzystane jako materiał dowodowy w procesie, który zakończył się wyrokiem skazującym. Jego adwokat twierdzi, że zeznania wymuszono siłą, i że później zostały one wycofane.

-Jesteśmy poważnie zaniepokojeni uznaniem winy i wysokim wyrokiem dla chłopca na podstawie jego domniemanej orientacji seksualnej- – stwierdziły organizacje Amnesty International, Defence for Children International, Human Rights Watch i Międzynarodowa Federacja Praw Człowieka. Organizacje uznały, że brak poszanowania dla podstawowych gwarancji podczas pobytu w areszcie jest wyjątkowo niebezpieczny i naraził Mahmuda na ryzyko poważnego naruszenia jego praw człowieka.

-Jesteśmy poważnie zaniepokojeni faktem, że to dziecko było przesłuchiwane z naruszeniem międzynarodowych standardów prawnych. Takie zeznania nie powinny być dopuszczone przez sąd jako materiał dowodowy.-

Zgodnie z art. 37 ust. d) Konwencji o prawach dziecka ONZ, której Egipt jest państwem-stroną, -każde dziecko pozbawione wolności [ma] prawo do uzyskania niezwłocznego dostępu do prawnej lub innej odpowiedzialnej pomocy (…)-.

Sprawa Mahmuda związana jest z procesem 52 domniemanych gejów oskarżonych o -niemoralne zachowanie-. Ich proces toczy się przed specjalnym sądem w trybie doraźnym w oparciu o specjalne ustawodawstwo, które nie dopuszcza prawa do apelacji, co stanowi naruszenie międzynarodowego prawa praw człowieka. W maju podczas przesłuchań w Prokuraturze ds. Bezpieczeństwa Państwowego mężczyźni zeznali, że podczas pobytu w areszcie w oczekiwaniu na proces, a w szczególności w pierwszych dniach po zatrzymaniu padli ofiarą tortur i okrutnego traktowania. Nie wiadomo o podjęciu jakiegokolwiek dokładnego i bezstronnego dochodzenia w sprawie tych zeznań.

Organizacje Amnesty International, Defence for Children International, Human Rights Watch i Międzynarodowa Federacja Praw Człowieka wysłały do Egiptu swojego obserwatora, który będzie uczestniczyć w rozprawach przez Sądem dla Nieletnich w Kairze w dniu 31 października 2001 r.

Tło sprawy

Wedle doniesień Mahmud został zatrzymany 10 maja około godziny 11 wieczorem na ulicy Ramzesa w centrum Egiptu. Najpierw przebywał w areszcie na komisariacie al-Azbekiya, następnie przeniesiono go do Wydziału Wywiadu i Bezpieczeństwa Państwowego w dzielnicy Kairu Misr al-Gadida. Tam był przesłuchiwany w związku z dochodzeniem przeciwko grupie ponad 50 innych zatrzymanych podejrzewanych o dobrowolne kontakty seksualne z osobami tej samej płci. Dnia 12 maja Mahmud i pozostali zatrzymani zostali postawieni przed Prokuratorem ds. Bezpieczeństwa Państwowego, który nakazał ich zatrzymanie do czasu zakończenia dochodzenia. Przez ponad 4 miesiące Mahmud przebywał w więzieniu Tora wraz z dorosłymi. Po zapadnięciu wyroku skazującego 18 września został przeniesiony do Ośrodka Karnego dla Nieletnich w al-Marg nieopodal Kairu.

Konwencja o prawach dziecka ONZ zawiera jasne wytyczne dotyczące ochrony dzieci w aresztach i więzieniach. Art. 37 ust. c) stanowi: -każde dziecko pozbawione wolności [będzie] traktowane humanitarnie i z poszanowaniem wrodzonej godności jednostki ludzkiej, w sposób uwzględniający potrzeby osoby w danym wieku. W szczególności każde dziecko pozbawione wolności zostanie odseparowane od osób dorosłych, jeśli tylko rozwiązanie odwrotne nie będzie uznane za zgodne z najwyższym dobrem dziecka (…)-.

Międzynarodowe standardy prawne zawierają jasne wytyczne dotyczące dochodzeń w związku z nieletnimi oczekującymi w areszcie na proces. Zgodnie z art. 37 ust. d) Konwencji o prawach dziecka, -każde dziecko pozbawione wolności [ma] prawo do uzyskania niezwłocznego dostępu do prawnej lub innej odpowiedzialnej pomocy, jak również prawo do kwestionowania legalności pozbawienia go wolności przed sądem lub inną kompetentną, niezawisłą i bezstronną władzą oraz domagania się uzyskania szybkiej decyzji w tej sprawie-.

Zgodnie z art. 15 -Standardowych minimalnych zasad ONZ w sprawie administracji sprawiedliwości dla nieletnich- (tzw. -zasad pekińskich-), -(15.2) Rodzice lub opiekunowie mają prawo uczestniczyć w postępowaniu i mogą zostać zobowiązani przez kompetentne władze do uczestnictwa w nim w interesie nieletnich (…)-.

Art. 40 ust. 2 pkt. b) podpunkt iv) Konwencji o prawach dziecka podkreśla, że żadne dziecko nie powinno być ofiarą -przymusu do składania zeznań lub przyznania do winy-.

Mahmud spędził w areszcie w oczekiwaniu na proces ponad 4 miesiące, mimo że art. 37 ust. b) Konwencji o prawach dziecka podkreśla, że pozbawienie wolności dziecka powinno -być zastosowane jedynie jako środek ostateczny i na możliwie najkrótszy czas-. Podobne postanowienia zawarte są w -Standardowych minimalnych zasad ONZ w sprawie administracji sprawiedliwości dla nieletnich- oraz -Zasadach ONZ w sprawie ochrony nieletnich pozbawionych wolności-.

Dnia 18 lipca 2001 r. Specjalny Sąd Wykroczeń ds. Bezpieczeństwa Państwowego rozpoczął proces 52 domniemanych gejów. Jest to specjalny sąd działający w oparciu o specjalne ustawodawstwo, które nie dopuszcza prawa do apelacji, co stanowi naruszenie międzynarodowego prawa praw człowieka. Wszyscy podsądni oskarżeni są o -niemoralne zachowanie-, zaś dwóch dodatkowo o -obrazę religii-. Wyrok w tej sprawie ma zapaść 14 listopada 2001 r.

Podstawowe międzynarodowe prawne gwarancje bezpieczeństwa osób zatrzymanych, w tym dzieci, podlegają w Egipcie częstym naruszeniom.- [koniec komunikatu]

Podczas rozprawy apelacyjnej Mahmuda przed Sądem dla Nieletnich w Kairze 31 października br. prokurator domagał się utrzymania wyroku 3 lat więzienia. Z powodu nieobecności głównego obrońcy, prawnicy z organizacji praw człowieka i prywatnych kancelarii prawniczych wystąpili o przełożenie rozprawy. Następną rozprawę wyznaczono na 21 listopada 2001 r.

W sali sądowej Mahmuda przykuto metalowymi kajdankami do prętów klatki, w której zamknięto go wraz z innymi nieletnimi. Wygląd dzieci sugerował, że przebywają w złych warunkach, nie spełniających minimalnych standardów higieny.

W rozprawie uczestniczył obserwator z ramienia organizacji Amnesty International, Defence for Children International, Human Rights Watch i Międzynarodowa Federacja Praw Człowieka. Delegat rozmawiał krótko z Mahmudem, który mówił, że był bity w pierwszych dniach po zatrzymaniu. Według informacji AI, Mahmud był torturowany w pierwszych dniach pobytu w areszcie – bito go kijem w podeszwy stóp (tzw. falaka).

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Działaj teraz!

Manifest: Moje ciało a prawa człowieka

5250