Egipt: zatrzymać systematyczną praktykę tortur – Amnesty International

Egipt: zatrzymać systematyczną praktykę tortur

Dowody zgromadzone przez AI w ciągu ostatnich lat dowodzą, że tortury w tym kraju są systematyczne i powszechne, pomimo faktu, że tak prawo wewnętrzne, jak i międzynarodowe zakazują torturowania zatrzymanych. Raport dokumentuje przypadki tortur i złego traktowania praktykowane na różnorodnych osobach – dzieciach, kobietach, działaczach politycznych, osobach zatrzymanych w związku z dochodzeniami w sprawach karnych, a także na tych, którzy przetrzymywani są w aresztach bez postawienia im jasnych zarzutów. Niektóre osoby są szczególnie narażone na tortury – chodzi tu o uchodźców oraz osoby aresztowane ze względu na ich odmienną orientację seksualną.

Na 29 sesji, Komitet ONZ d/spr. Tortur, ciało złożone z niezależnych ekspertów, będzie analizować okresowy raport rządu egipskiego. W październiku Komitet Praw Człowieka ONZ, kolejne ciało eksperckie, zbadał wypełnianie przez Egipt zobowiązań zawartych w Międzynarodowym Pakcie Praw Politycznych i Obywatelskich. Komitet z niepokojem zwraca uwagę na „uporczywe stosowanie tortur oraz okrutne, nieludzkie traktowanie więźniów przez personel więziennictwa, a w szczególności przez siły bezpieczeństwa, które wydają się stosować powyższe metody z dużą regularnością”.

Sprawa rodziny z Helwan stanowi zaledwie jeden z niezliczonych przykładów przypadków torturowania i nieludzkiego traktowania rozpowszechnionego w Egipcie. ‘Amr Muhammad ‘Adel, lat 17, powiedział AI, że zarówno on, jak i jego brat – Walid Muhammad ‘Adel – byli torturowani 25 maja 2001, krótko po tym, jak zostali dowiezieni do posterunku policji w Helwan. „Policjanci zabrali nas do pokoju nazywanego al-Tallaga (lodówka), gdzie torturuje się ludzi. Tam przywiązali nasze ręce do okien. Potem bili mnie i mojego brata biczem.”

Ich wujek ‘Atif Mahmud ‘Agami został przyprowadzony do lodówki nieco później. Był w okropnym stanie fizycznym. Po zwolnieniu ‘Atif Mahmud ‘Agami zeznał, że poddawany był różnym torturom, łącznie z wywieszeniem przez okno. Jego 24 letnia żona Lamya Muhammad ‘Abbas, jak i inne kuzynki płci żeńskiej, były obrażane i bite po głowach. Przy tym żadnemu z członków rodziny nie postawiono żadnych zarzutów. AI wciąż otrzymuje liczne raporty dotyczące przypadków tortur osób oskarżonych o przynależność do organizacji politycznych – zarówno grup zbrojnych, jak i pokojowo nastawionych ugrupowań. Zdecydowana większość więźniów politycznych, którzy zostali poddani torturom donoszą, iż tortury miały miejsce wtedy, gdy byli przetrzymywani w totalnym odosobnieniu, w budynkach należących do służb bezpieczeństwa i wywiadu (SSI).

W kwietniu i maju 2002, bardzo wielu Egipcjan zostało zatrzymanych w związku z podejrzeniami o współpracę z Hizb al-Tahrir al-Islami (Islamska Partia Wyzwolenia), której władze egipskie zakazały działalności. Wielu z nich przetrzymywanych było w odosobnieniu. AI otrzymywała informacje, że poddawano ich wstrząsom elektrycznym i innym formom tortur czy nieludzkiego traktowania. Czterech brytyjskich obywateli, Maajid Nawaz, Ian Malcolm Nisbett, Reza Pankhurst oraz Hassan Rizfi zostało aresztowanych 1 kwietnia 2002 roku pod zarzutem utrzymywania kontaktów z the Hizb al-Tahrir al-Islami. Wszystkich przetrzymywano w odosobnieniu. Po raz pierwszy pozwolono im na kontakt ze światem zewnętrznym 11 kwietnia 2002, kiedy to przedstawiciele ambasady brytyjskiej w Kairze przybyli na widzenie w więzieniu Mazraat Tora. Mężczyźni twierdzą, że byli poddawani torturom i nieludzkiemu traktowaniu, a jednego z nich torturowano przy użyciu wstrząsów elektrycznych.

‘Obecny system ochrony zatrzymanych nie jest wystarczający. Często dochodzi to jego pogwałceń. Regulacje w sprawie ochrony więźniów obchodzi się dzięki postanowieniom dotyczącym sytuacji wyjątkowych i regulacji 97 z 1992, stworzonych w celu ułatwienia walki z terroryzmem. W praktyce otwierają one furtkę nadużyciom i powodują, iż prawa zatrzymanych są często łamane,” twierdzi Amnesty International.

Najczęstsze metody tortur to: wstrząsy elektryczne, bicie, biczowanie i wieszanie za nadgarstki i kostki w wykrzywionej pozycji na poziomej kracie. Zeznania ofiar tortur donoszą o dużym zróżnicowaniu wykorzystywanych narzędzi, takich jak urządzenia elektryczne, bicze, falaka używana do wiązania stóp ofiar, przed uderzeniami w podbicia.

W procesach sądowych oficerów policji zaprezentowane zostały dowody kryminalne potwierdzające, że znaki na ciałach zatrzymanych, którzy zmarli w aresztach, zostały spowodowane wstrząsami elektrycznymi i innymi formami tortur. Na przykład, 12 października 2002 otwarto proces funkcjonariusza policji w związku ze śmiercią Ahmada Mahmuda Muhammada Tamama przed Sądem w Gizie. Raport z autopsji z 13 grudnia 1999 roku stwierdza, że występujące na ciele ofiary poparzenia, pochodzą od wstrząsów elektrycznych.

Pomimo jasnych i licznych dowodów, że tortury i nieludzkie traktowanie są powszechne i systematycznie stosowane, władze egipskie przyznały się jedynie do ‘nielicznych przypadków naruszeń praw człowieka’. Procesy w związku z przypuszczeniami stosowania tortur ograniczają się do przypadków ofiar śmiertelnych, przy czym sprawy zgonów więźniów politycznych nie trafiają przed sądy. W zdecydowanej większości przypadków, takich jak sprawa Umm Hashim Abu al-‘Izz, nikogo nie pociąga się do odpowiedzialności, ponieważ władze nie doprowadzają do przeprowadzenia bezzwłocznego, bezstronnego i dogłębnego dochodzenia.

Umm Hashim Abu al-‘Izz, młoda aktorka została zatrzymana 8 lutego 2002, gdy kierowca taksówki, którą jechała, został zatrzymany przez policję i nie okazał wszystkich wymaganych dokumentów. Aktorka została zabrana razem z kierowcą i innym pasażerem na posterunek policji Agouza w Kairze. Była kopana i okładana pięściami, ciężko bita pasem w twarz i inne części ciała, po tym, jak zaprotestowała wobec zniewagom kierowanym pod jej adresem przez funkcjonariusz policji. Wystosowała potem skargę, co do której była przesłuchiwana przez funkcjonariusza prokuratury w trzy tygodnie po wydarzeniach, kiedy to znaki tortur zaczęły znikać z jej ciała. Nigdy nie została skierowana na badania medyczne. Po jej uwolnieniu Umm Hashim Abu al-‘Izz powiedziała AI: „Nigdy nie byłabym w stanie wyobrazić sobie tego, co mi się przydarzyło”.

Przypadek Umm Hashim Abu al-‘Izz nie stanowi wyjątku. Przez ostanie dziesięć lat władze egipskie zawiodły w powzięciu koniecznych środków w tysiącach przypadków tortur. Jest mało prawdopodobnym, by po złożeniu skargi ofiary tortur, ich krewni i adwokaci w ciągu tygodni czy też miesięcy zaobserwowali w sprawie jakikolwiek postęp. W niektórych przypadkach trwa to nawet lata. Jeśli dochodzenia w sprawie torturowania mają już miejsce, mogą trwać bardzo długo i rzadko kończą się pociągnięciem sprawcy do odpowiedzialności.

Pomimo faktu, że liczba wypadków śmiertelnych w więzieniach jest alarmująco wysoka, zaledwie kilku funkcjonariuszy policji zostało aresztowanych w związku ze zgonami w miejscach aresztowań.

„Rząd egipski powinien podjąć zdecydowane działania w celu zakończenia praktyk torturowania poprzez uchwalenie odpowiednich środków prawnych i praktycznych, które zapewniałyby skuteczną implementację regulacji zawartych w międzynarodowych traktatach, a w szczególności te zapisane w Międzynarodowym Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych oraz w Konwencji o Zapobieganiu Torturom” twierdzi Amnesty International.

Dokładniej, rząd egipski powinien:

  • bezzwłocznie otworzyć dogłębne i bezstronne dochodzenia w sprawie wszystkich doniesień o przypadkach torturowania
  • zapewnić, by w przypadku tortur czy nieludzkiego traktowania sprawcy postawieni zostali przed wymiarem sprawiedliwości
  • znieść instytucję aresztu w totalnym odosobnieniu; ulepszyć ochronę więźniów
  • dokonać rekompensaty i rehabilitacji wszystkich ofiar tortur
  • zapewnić, by rozwiązania prawne i praktyczne postępowanie były zgodne ze zobowiązaniami zawartymi w międzynarodowych traktatach dotyczących praw człowieka, które rząd egipski podpisał.

Raport, Egipt: Brak ochrony – trwają systematyczne tortury, dostepny jest tutaj

Amnesty International umieściła również w internecie krótki film video traktujący o torturach w Egipcie, który obejmuje zeznania ofiar. Film jest dostępny tutaj.

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Działaj teraz!

Uwolnijmy zaginione i więzione osoby w Xinjiang w Chinach

5134