Gwatemala: Kobiety w niebezpieczeństwie – zabójstwa kobiet i dziewcząt – Amnesty International

Gwatemala: Kobiety w niebezpieczeństwie – zabójstwa kobiet i dziewcząt

AMR 34/017/2005
 

Mimo wstępnego dochodzenia osoby odpowiedzialne za zabójstwo Marii Isabel wciąż są na  wolności.
        -Brak właściwego śledztwa i wyroków w przypadkach zabójstw kobiet i dziewcząt w Gwatemali daje do zrozumienia, że przemoc wobec kobiet jest w tym kraju akceptowana. Gwatemalskie władze muszą to zmienić poprzez zagwarantowanie śledztw i wymierzania sprawiedliwości w przypadkach morderstw, takich jak na Marii Isabel, o ile podjęte zobowiązania co do zapobiegania przemocy wobec kobiet mają mieć jakąś prawdziwą wartość-  stwierdziła dziś Amnesty International, publikując nowy raport o zabójstwach kobiet i dziewcząt w Gwatemali.
Według władz gwatemalskich w latach 2001-2004 zamordowano 1188 kobiet i dziewcząt. Wiele ofiar zabito w szczególnie brutalny sposób. Istnieją dowody, które sugerują, że przemoc seksualna, a w szczególności gwałt, charakteryzuje wiele zabójstw, ale często pomija się ten fakt w oficjalnych protokołach. W niektórych przypadkach ciała były okaleczone i zniekształcone w sposób kojarzony z zabójstwami, dokonanymi podczas wewnętrznego konfliktu zbrojnego.
Do tej pory, według Biura Rzecznika Praw Człowieka, tylko w 9% przypadków wszczęto śledztwo.
-Prawdziwy wymiar zabójstw kobiet w Gwatemali pozostaje nieznany, co podkreśla brak uwagi, jaką powinny poświęcić tej sprawie gwatemalskie władze. Gwałt i inne przestępstwa na tle seksualnym są często niemal niewidoczne ze względu na brak wiarygodnych statystyk o liczbach i okolicznościach zabójstw kobiet- oświadczyło Amnesty International.
Większość kobiet była gospodyniami domowymi, studentkami lub pracowały zawodowo. Wiele pochodziło z ubogich sektorów społecznych, pracowało w nisko płatnych zawodach jako robotnice domowe, w sklepach lub fabrykach. Niektóre były robotnicami imigracyjnymi z sąsiadujących krajów Ameryki Środkowej, inne to członkinie lub byłe członkinie gangów młodzieżowych i prostytutki. Większość z nich miała od 13 do 40 lat.
Większość morderstw miała miejsce w rejonach miejskich, które w ostatnich latach doświadczyły również dramatycznego wzrostu w liczbie brutalnych przestępstw, co często miało związek z przestępczością zorganizowaną lub działalnością ulicznych gangów młodzieżowych, zwanych -maras-.
Raport Amnesty International podkreśla, jak ważną kwestią w kryzysie praw człowieka, z jakim zmagają się kobiety w tym kraju, jest dyskryminacja, która charakteryzuje nawet odpowiedź władz na ten problem.
Fakt, że niektórzy urzędnicy państwowi mówią o ofiarach jak o członkiniach gangów lub prostytutkach, pokazuje dużą dozę dyskryminacji wobec ofiar i ich rodzin. Takie nastawienie wywiera często wpływ na sposób, w jaki prowadzone jest dochodzenie i dokumentacja w tych sprawach lub właściwie na to, czy w ogóle są one prowadzone.
-Bezczynność władz i ich zadowolenie, płynące z tego faktu, wzmogło cierpienie rodzin, których wnioski o przeprowadzenie właściwego śledztwa kryminalnego często pomijane były milczeniem-.
Urzędy prowadzące śledztwa orzekły, że 40% spraw jest po prostu archiwizowanych. Brak szkolenia pod względem technik śledczych – łącznie z zaniechaniem zabezpieczania miejsca zbrodni lub zebrania potrzebnego materiału dowodowego lub sądowego oraz zaniechanie poszukiwania możliwych ważnych dowodów – brak zasobów technicznych oraz brak koordynacji i współpracy między instytucjami państwowymi oznacza, że wiele spraw nie przekroczyło początkowego etapu dochodzenia.
W 11-stą rocznicę przyjęcia Międzyamerykańskiej Konwencji o Zapobieganiu, Karaniu i Zwalczaniu Przemocy Wobec Kobiet (-Convention of Belém do Pará-), Amnesty International wzywa rząd Gwatemali, aby:

  • Publicznie potępił uprowadzenia i zabójstwa kobiet i dziewcząt.
  • Przeprowadził natychmiastowe, skoordynowane, pełne i skuteczne śledztwa we wszystkich sprawach o uprowadzenie i zabójstwo kobiet i dziewcząt w Gwatemali oraz przywiódł osoby odpowiedzialne przed oblicze sprawiedliwości;
  • Wzmocnił i ulepszył koordynację i przydział funduszy wszystkim instytucjom państwowym, zajmujących się przemocą wobec kobiet – zwłaszcza dla Biura Ministerstwa Publicznego Prokuratora Specjalnego od Przestępstw wobec Kobiet
  • Wystosował i wcielił w życie odpowiednie programy ostrzegawcze i ochronne w celu zapobiegania uprowadzeniom i zabójstwom kobiet.

Pełna wersja raportu: -Guatemala: no protection, no justice: killings of women in Guatemala- pod adresem: http://web.amnesty.org/library/index/ENGAMR340172005

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Działaj teraz!

Nie oddamy konwencji antyprzemocowej!

4367