INDIE 30 lat od katastrofy w Bhopalu

W nocy z 2 na 3 grudnia 1984 roku 30 ton metrycznych toksycznego gazu wydostało się z fabryki pestycydów Union Carbide w Bhopalu w Indiach. W ciągu pierwszych 3 dni zmarło prawie 10 tysięcy ludzi. Całkowita liczba poszkodowanych jest szacowana na pół miliona. Teren dawnej fabryki do tej pory nie został oczyszczony.

202483_Bhopal_Photographs_copyrights_Raghu_Rai_Magnum– Są takie momenty w życiu, których się nigdy nie zapomina. Miałem wtedy dwadzieścia kilka lat, mieszkałem w indyjskim Bangalorze. To daleko od Bhopalu, ale przerażające, szokujące obrazy, które do nas docierały, sprawiały, że czułem, jakby to zdarzyło się obok nas – wspomina katastrofę w fabryce Union Carbide Salil Shetty, Sekretarz Generalny Amnesty International.
W fabryce nie funkcjonowała procedura powiadamiania na wypadek katastrofy. Korporacja Union Carbide i jej spółka zależna, Union Carbide India Limited, nie poinformowały władz lokalnych oraz szpitali, co się wydarzyło i jaka substancja chemiczna wyciekła. W rezultacie akcja ratunkowa była bardzo utrudniona. Później okazało się również, że o ryzyku wycieku wiedziano na kilka godzin wcześniej, co oznaczało, że istniała szansa na ewakuację części osób.
W bezpośrednim następstwie wycieku zmarło 10 tysięcy ludzi, potem kolejne 12 tysięcy. Poszkodowanych jest razem pół miliona. Większość mieszkańców i mieszkanek Bhopalu cierpi do dziś na choroby układu oddechowego, w tym raka płuc, choroby serca, oczu i choroby ginekologiczne. Odszkodowania oszacowano na 3,3 miliardów dolarów, ale po latach negocjacji między rządem Indii a amerykańską korporacją Union Carbide ostatecznie suma odszkodowań została uzgodniona na 470 milionów, czyli jedynie 14% pierwotnej kwoty, uwzględniającej liczbę poszkodowanych i poniesione straty.
– Ci, którzy przeżyli, toczą trwającą już trzy dekady kampanię o sprawiedliwość. Musieli sami wywalczyć te niskie odszkodowania, które otrzymali, podstawową opiekę medyczną, czystą wodę. To poniżające. Niestety, wiele z walczących o swe prawa ofiar jest coraz bardziej świadoma, że być może umrze nie doczekawszy się sprawiedliwości. Teraz walkę przejmują nowe pokolenia dzieci i wnuków, które rodzą się z chorobami i są narażone na skutki zanieczyszczenia z opuszczonego, wciąż skażonego zakładu – mówi Salil Shetty, który jest teraz w Bhopalu na uroczystościach upamiętniających ofiary tragedii.
– Zarówno amerykańskie, jak i indyjskie władze od lat odwracają się od społeczności Bhopalu. Kolejne rządy Indii ani nie walczyły o poniesienie odpowiedzialności przez zagraniczną korporację, ani nie kwapiły się, by oczyścić teren fabryki. Odważna, heroicznie cierpliwa walka ofiar o sprawiedliwość ich nie porusza – zauważa Shetty. – We wrześniu premier Modi i prezydent Obama zadeklarowali, że wzajemne relacje USA i Indii opierają się na pragnieniu sprawiedliwości i równości. Unikanie przez amerykańską korporację odpowiedzialności za śmierć tysięcy ludzi w Indiach nie ma nic wspólnego ze sprawiedliwością i równością – dodał Sekretarz Generalny AI.

O sprawiedliwość dla ofiar i oczyszczenie terenu fabryki Amnesty International domaga się podczas tegorocznej edycji Maratonu Pisania Listów: www.amnesty.org.pl/maraton

Kalendarium wydarzeń katastrofy i batalii o sprawiedliwość:

  • 2-3 grudnia 1984 – 30 ton metrycznych toksycznego gazu wydostało się z fabryki pestycydów Union Carbide w Bhopalu; w ciągu pierwszych 3 dni zgięło 7-10 tysięcy ludzi
  • 3 grudnia 1984 – prokuratura wszczyna śledztwo przeciwko Union Carbide, spółce zależnej UCIL, dyrektorowi fabryki Warrenowi Andersonowi i 8 Indusom pracującym dla UCIL
  • 7 grudnia 1984 – dyrektor fabryki aresztowany i wypuszczony po 3 godzinach; unika odpowiedzialności aż do śmierci w 2014 r.
  • 1986 – władze Indii oszacowują sumę odszkodowań na 3,3 mld dolarów
  • 1989 – władze Indii porozumiewają się z korporacją, że suma odszkodowań wyniesie 470 mln dolarów
  • 1994 – Union Carbide ostatecznie wycofuje się z indyjskiego rynku
  • 2010 – po 26 latach firma UCIL i 7 osób zostaje skazanych za nieumyślne spowodowanie śmierci. Kary to 2 lata więzienia i grzywny
  • 14 listopada 2014 – w wyniku strajku głodowego lokalnych aktywistek władze indyjskie deklarują, że zrewidują kwoty odszkodowań i listę poszkodowanych, których liczbę szacuje się na pół miliona
  • 2-3 grudnia 2014 – mija 30 lat do tragedii; teren dawnej fabryki wciąż jest nieoczyszczony i truje społeczność Bhopalu
  • 13-14 grudnia 2014 – Maraton Pisania Listów, podczas którego można napisać list z żądaniem sprawiedliwości dla ofiar katastrofy
Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
20 zł miesięcznie
Pomagaj organizować akcje i kampanie
30 zł miesięcznie
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu
50 zł miesięcznie

Działaj teraz!

Domagaj się sprawiedliwości dla zamordowanej aktywistki!

Powiązane tematy

Powiązany temat

Poszukujemy osoby do współpracy przy organizacji Maratonu Pisania Listów

Powiązany temat

Amnesty International odstępuje od współpracy z firmami z branży paliw kopalnych

1269