Kolumbia: Medellin przykładem tragicznych w skutkach błędów w rządowym planie demobilizacji organizacji paramilitarnych – Amnesty International

Kolumbia: Medellin przykładem tragicznych w skutkach błędów w rządowym planie demobilizacji organizacji paramilitarnych

Raport przedstawia demobilizację owianego złą sławą Bloque Cacique Nutibara (BCN) z listopada 2003 r. Akcja ta pokazała, że rządowy plan demobilizacji to nic innego jak niebezpieczna fikcja.


 


Jak czytamy w raporcie: „Kolumbia: organizacje paramilitarne w Medellin: demobilizacja czy legalizacja-” demobilizacja BCN okazała się nie modelowym przykładem na skuteczność rządowego planu, lecz śmiertelnie niebezpieczną iluzję takiego planu.


 


W Medellin organizacje paramilitarne nadal działają jak siły zbrojne, zabijają, grożą obrońcom praw człowieka i lokalnym działaczom, werbują nowych członków oraz działają wspólnie z siłami bezpieczeństwa. Podczas gdy w przeszłości członkowie takich organizacji działali raczej w dużych, uzbrojonych i umundurowanych grupach, obecnie prowadzą swoją działalność udając pracowników prywatnych firm zajmujących się ochroną osób i mienia lub są informatorami służb bezpieczeństwa.


 


I chociaż liczba zabójstw w Medellin w ciągu ostatnich kilku lat spadła, organizacje paramilitarne nadal sprawują kontrolę nad wieloma dzielnicami; zwłaszcza w biedniejszych dzielnicach bezpieczeństwo cywili nadal często zależy od kaprysu przywódców takich organizacji.


 


„Nie można zagwarantować rządów prawa w mieście, w którym każda próba zakwestionowania lub krytyki pod adresem organizacji paramilitarnych spotyka się z gwałtowną odpowiedzią ze strony polityków” – powiedział Marcelo Pollack, ekspert Amnesty International w dziedzinie Kolumbii.


 


Według raportu Amnesty International główną przyczyną niepowodzenia procesu demobilizacji organizacji paramilitarnych jest Dekret 128 dotyczący Sprawiedliwości i Prawa Pokoju, który stanowi prawną podstawę tego procesu.


 


Zgodnie z tym prawem członkowie wyjętych spod prawa grup paramilitarnych w zamian za umożliwienie demobilizacji otrzymają skrócone wyroki. Jednak prawodawcy nie oczekują od organizacji paramilitarnych niczego w zamian, „osoby, które odmówią składania zeznań na temat przypadków łamania praw człowieka, wobec prawa nadal będą cieszyły się wszystkimi przywilejami.”


 


„Kolumbijski Dekret dotyczący Sprawiedliwości i Pokoju zamieni członków grup paramilitarnych odpowiedzialnych za liczne zabójstwa, porwania, „zaginięcia” i tortury w agentów ochrony, funkcjonariuszy policji obywatelskiej oraz informatorów. Ponadto, w przyszłości, prawo to mogłoby być stosowane wobec członków grup partyzanckich odpowiedzialnych za poważne wykroczenia przeciwko prawom człowieka oraz międzynarodowemu prawu humanitarnemu” – powiedział Marcelo Pollack.


 


Tysiące osób odpowiedzialnych za łamanie praw człowieka skorzystało już de facto z amnestii, podczas gdy ci odpowiedzialni za popieranie i finansowanie działalności paramilitarnej, m.in. pracownicy służb bezpieczeństwa, najprawdopodobniej nigdy nie zostaną zdemaskowani i osądzeni.


 


„Postępowanie rządu polegające na nie pociąganiu do odpowiedzialności osób odpowiedzialnych za zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości jak również stwarzanie osobom, które łamią prawa człowieka, możliwość „zmiany” działalności przypomina raczej „negocjowanie bezkarności” niż działanie na rzecz zakończenia konfliktu” – powiedział Marcelo Pollack.


 


Amnesty International wzywa rząd Kolumbii do wniesienia poprawek do obecnego planu demobilizacji członków nielegalnych grup zbrojnych tak, aby prawo to:



  • gwarantowało ofiarom oraz ich rodzinom prawo do prawdy, sprawiedliwości oraz zadośćuczynienia przez pociągnięcie do odpowiedzialności osób, które popełniły takie zbrodnie jak również osób wspierających militarnie i ekonomicznie takie działania.

  • zapewniło zastosowanie konkretnych i skutecznych środków mających na celu zapewnienie ofiarom i ich rodzinom, jak również kobietom i dziewczętom, które zostały zgwałcone lub były wykorzystywane seksualnie, zadośćuczynienia zgodnego z międzynarodowymi standardami.

  • pozbawiało osoby odpowiedzialne za łamanie praw człowieka wszelkich proceduralnych przywilejów, takich jak skrócenie kary pozbawiania wolności za współpracę z wymiarem sprawiedliwości.

  • uniemożliwiało zdemobilizowanym członkom nielegalnych grup zbrojnych ponownie dalszy udział w walkach m.in. zakazując im używania broni oraz zatrudnienia w siłach bezpieczeństwa, prywatnych firmach zajmujących się ochroną osób i mienia lub działalności wywiadowczej dopóki będzie istniała możliwość ich ponownego zaangażowania w konflikt zbrojny.

 


Ponadto Amnesty International wzywa społeczność międzynarodową do nieudzielania politycznego ani gospodarczego wsparcia rządowi Kolumbii w realizacji planu demobilizacji, dopóki ten nie implementuje takiej wersji planu, która byłby zgodna z międzynarodowymi standardami prawdy, sprawiedliwości i zadośćuczynienia.


 


Tło wydarzeń


 


W ciągu ostatnich 20 lat konflikt zbrojny w Kolumbii kosztował życie 70 tys. osób; większość z nich to cywile, którzy zginęli w walce, podczas gdy od 1985 r. ponad 3 miliony osób zostało wysiedlonych. Dziesiątki tysięcy cywili było poddawanych torturom, wielu z nich „zaginęło” lub zostało porwanych. Za zabójstwa na tle politycznym, liczne porwania i tortury odpowiedzialne są wspierane przez armię organizacje paramilitarne.


 


Rząd rozpoczął rozmowy demobilizacyjne ze Zjednoczonymi Siłami Samoobrony Kolumbii (Autodefensas Unidas de Colombia, AUC),  główną kolumbijską organizacją paramilitarną,  wkrótce po tym jak w grudniu 2002 r. AUC ogłosiła zawieszenie broni. Zgodnie z Układem z Santa Fe de Ralito podpisanym w lipcu 2003 r. AUC zobowiązała się do przeprowadzenia demobilizacji wszystkich oddziałów do końca 2005 r. Do tej pory zdemobilizowano ponad 8 tys. organizacji paramilitarnych.


 


Jednakże ostatnie dane wskazują na to, że te rzekomo zdemobilizowane organizacje ponoszą odpowiedzialność za przynajmniej 2.300 zabójstw i „zaginięć” odkąd ogłosiły jednostronne zawieszenie broni.


 


Pełna wersja raportu „Kolumbia: organizacje paramilitarne w Medellan: demobilizacja czy legalizacja-” dostępna na stronie:


 


http://web.amnesty.org/library/index/engamr230192005

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia
4298