Kosowo: Fakty i liczby na temat przemytu kobiet i dziewcząt zmuszanych do prostytucji w Kosowie – Amnesty International

Kosowo: Fakty i liczby na temat przemytu kobiet i dziewcząt zmuszanych do prostytucji w Kosowie

Kobiety są przemycane do Kosowa m.in. z Mołdawii, Rumunii, Bułgarii i Ukrainy. Według danych Międzynarodowej Organizacji do spraw Migracji (IOM) większości kobiet i dziewcząt przemyconych z Mołdawii do Kosowa obiecano pracę we Włoszech.

Coraz większa liczba miejscowych kobiet, w większości dziewcząt jest przemycana w obrębie granic Kosowa. W trakcie przewozu kobiety są często sprzedawane kilkakrotnie. Według IOM ich ceny wahają się od 50 do 3500 euro.

Obecnie kobiety i dziewczęta są wywożone z Kosowa do krajów Europy Zachodniej, takich jak Włochy, Holandia i Wielka Brytania.

W 2002 roku doniesiono, iż 36% przemyconych kobiet i dziewcząt odmówiono jakiejkolwiek opieki medycznej, podczas gdy tylko 10% miała zapewnioną regularną opiekę; większość przemycanych kobiet zmuszana była do uprawiania seksu bez żadnego zabezpieczenia.

Do chwili obecnej żadna z przemyconych kobiet ani dziewcząt nie otrzymała zadośćuczynienia za fizyczne, emocjonalne i psychiczne szkody, które zostały odniesione wskutek nadużyć ich praw człowieka.

Policja UNMIK (Misja Tymczasowa ONZ w Kosowie) jak i pozostała część personelu UNMIK, personel KFOR (podległe NATO międzynarodowe siły wojskowe w Kosowie) oraz dostawcy sprzętu i usług dla wojska cieszą się powszechnym immunitetem od odpowiedzialności karnej, dopóki nie zostanie on wyraźnie uchylony przez Sekretarza Generalnego ONZ, lub w przypadku NATO przez poszczególnych dowódców narodowych dywizji.

Wystosowano prośbę o uchylenie immunitetu i uzyskano na to zgodę w przypadku sprawy mającej miejsce w roku 2002 i innej sprawy z roku 2003, umożliwiając w ten sposób postawienie w stan oskarżenia dwóch funkcjonariuszy policji.

Żaden członek KFOR podejrzany o udział w handlu ludźmi lub korzystanie z usług przemycanych kobiet i dziewcząt nie może być postawiony w stan oskarżenia w Kosowie. Amnesty International nie udało się odnaleźć żadnych dowodów jakichkolwiek postępowań karnych związanych z handlem ludźmi, skierowanych przeciwko członkom KFOR w ich rodzinnych krajach.

W okresie od stycznia 2002 do czerwca 2003 od 22 do 27 członków sił wojskowych KFOR było podejrzanych o zbrodnie związane z handlem ludźmi – podaje Jednostka Policji UNMIK do spraw Handlu Ludźmi i Prostytucji (TIPU). TIPU nie była w stanie udzielić Amnesty International dalszych informacji co do tego, czy wobec tych osób wszczęto jakiekolwiek postępowanie dyscyplinarne.

Po przybyciu społeczności międzynarodowej do Kosowa w roku 1999 doszło do bezprecedensowej eskalacji działań ‘przemysłu seksualnego’ opartego na handlu kobietami i dziewczętami. Oszacowano, iż w latach 1999-2000 członkowie społeczności międzynarodowej stanowili 80% klienteli przemyconych kobiet i dziewcząt. W roku 2002 liczba ta zmalała do około 30%, ale jednocześnie członkowie społeczności międzynarodowej są odpowiedzialni za 80% dochodów ‘przemysłu’. Obecnie szacuje się, iż 20% klientów to członkowie społeczności międzynarodowej, którzy stanowią zaledwie około 2% ludności Kosowa.

Ustawodawstwo i protokoły dotyczące handlu ludźmi

Przemyt ludzi, zwłaszcza kobiet i dziewcząt w sytuacji, w której jest on równoznaczny ze zniewoleniem, jest jedną z najcięższych zbrodni ujętych w Statucie Rzymskim Międzynarodowego Trybunału Karnego (ICC). Protokół ONZ mający na celu zapobieganie, eliminowanie handlu i karanie winnych (Protokół Palermo) został podpisany przez 120 państw we Włoszech w roku 2000. W protokole dostrzega się potrzebę skutecznego zapobiegania handlowi ludźmi oraz postawienia handlarzy przed sądem, ochrony praw człowieka i pomocy ofiarom handlu ludźmi. Kobiety i dziewczęta przemycane a następnie zmuszane do prostytucji są również narażone na szereg nadużyć praw człowieka, które pogwałcają szereg międzynarodowych traktatów nawiązujących do praw człowieka, między innymi Międzynarodową Pakty Praw Obywatelskich i Politycznych, Konwencję W Sprawie Likwidacji Wszelkich Form Dyskryminacji Wobec Kobiet i Konwencję Praw Dziecka.

W styczniu 2001 UNMIK przyjęło przepis 2001/4,-O zakazie handlu ludżmi w Kosowie-, na mocy którego zarówno działania handlarzy, jak i osób świadomie korzystających z ‘usług’ przemycanych kobiet uznane zostały za niezgodne z prawem. Przepis wspomina również szereg środków mających na celu ochronę praw przemycanych kobiet i dziewcząt.

Powyższe fakty i dane zaczerpnięte zostały z raportu Amnesty International: -A więc czy to oznacza, że posiadam prawa– Chroniąc prawa kobiet i dziewcząt będących przedmiotem handlu żywym towarem, a następnie zmuszanych do prostytucji w Kosowie.

Aby zobaczyć pełen raport proszę zajrzeć na stronę:
http://web.amnesty.org/library/Index/ENGEUR700102004

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia
4847