Libia: Podtrzymanie wyroków skazujących więźniów sumienia jest krokiem wstecz – Amnesty International

Libia: Podtrzymanie wyroków skazujących więźniów sumienia jest krokiem wstecz

W 2002 roku sąd pierwszej instancji skazał na karę śmierci dwóch profesorów uniwersyteckich Salema Abu Hanaka i Abdullaha Ahmeda ‘Izzedina. Sąd apelacyjny podtrzymał wyroki. Zgodnie z libijskim prawem, ostatni werdykt musi być poddany rewizji Sądu Najwyższego. Jeżeli zostanie podtrzymany, nie może zostać wprowadzony w życie bez zgody Najwyższej Rady Organów Sądowniczych (Supreme Council of Judicial Bodies), która jest najwyższym organem sądowniczym Libii.


 


Podtrzymano także wyroki około 83 więźniów sumienia skazanych w 2002 roku w tej samej sprawie sądowej na pozbawienie wolności na okres od 10 lat do dożywocia. Nie mają oni szansy na apelację. Kolejnym 66 mężczyznom, którzy także byli sądzeni, sąd utrzymał w mocy ich wcześniejsze uniewinnienie.


 


„Ci mężczyźni przede wszystkim nie powinni być sądzeni. Jesteśmy zszokowani, że sąd zadecydował podtrzymać wyroki skazujące więźniów sumienia i wzywamy do natychmiastowego i bezwarunkowego zwolnienia tych  ludzi,” oznajmia Amnesty International.


 


Wyroki zostały podobno ogłoszone pod nieobecność oskarżonych, którzy na znak protestu mieli odmówić uczestnictwa w dzisiejszym przesłuchaniu. Nastąpiło to po wcześniejszych strajkach głodowych w kwietniu i październiku 2004 roku, w których więźniowie domagali się m.in. zakończenia przedłużającego się aresztu. Oskarżonymi byli studenci i specjaliści, których aresztowano w czerwcu 1998 roku pod zarzutem wspierania bądź sympatyzowania z oficjalnie zakazaną Libijską Grupą Islamistyczną (Libyan Islamic Group), znaną także jako Bracia Muzułmanie (Muslim Brothers).


 


W trakcie wizyty w Libii w lutym 2004 roku, wysłannicy Amnesty International prowadzili szczegółowe rozmowy z libijskimi władzami w sprawie Braci Muzułmanów. We wszystkich rozmowach potwierdzono, że mężczyzn nie oskarżono w związku z działalnością związaną ze wspieraniem przemocy. Oskarżono ich zgodnie z Ustawą nr 71 z 1972 roku, która delegalizuje partie polityczne wyłącznie za pokojowe wyrażanie swoich poglądów i  ich omawianie na tajnych zgromadzeniach.


 


W lutym 2004 Abdullah Ahmed ‘Izzedin powiedział Amnesty International: „ Nie jestem przeciwko reżimowi. Nie posiadam też żadnych celów politycznych. Chciałem tylko działać w celu zreformowania społeczeństwa, by lepiej było w nim żyć.”


 


Przez ponad 6 i pół roku aresztu w rażący sposób naruszano prawa oskarżonych, nawet w przypadkach, gdy były one gwarantowane przez prawo obowiązujące w Libii. Oskarżeni byli odcięci od świata zewnętrznego, odmówiono im prawa do korzystania z pomocy wybranego przez siebie adwokata oraz prawa do rozprawy sądowej w rozsądnym terminie. Rozprawy przed specjalnym sądem, który zajmuje się procesami politycznymi, nie spełniały standardów międzynarodowych w kwestii sprawiedliwości procesów.


 


Mężczyźni byli przetrzymywani w odosobnieniu przez prawie 3 lata. Niektórzy oskarżeni twierdzą , że po aresztowaniu przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Internal Security Agency) byli w tym okresie torturowani m.in. bici w podeszwy stóp (falaqa). Oskarżonych podobno zmuszano także do podpisywania zeznań. Od rozpoczęcia apelacji do sądu wyższej instancji, sprawy były wielokrotnie odraczane. Przesłuchania odbywały się co mniej więcej 3 miesiące i wg relacji  oskarżonych trwały zaledwie kilka minut.


 


Od ostatniej wizyty w lutym, Amnesty International przyjmuje z zadowoleniem oświadczenia libijskich władz, w których zobowiązują się one do działań na rzecz praw człowieka np. poprzez zniesienie kary śmierci i zlikwidowanie Ludowego Sądu Apelacyjnego. Projekt ustawy znoszącej Ludowy Sąd Apelacyjny jest podobno właśnie sprawdzany przez libijskie organy legislacyjne na szczeblu lokalnym i państwowym.


 


„Nastał czas aby  władze Libii bez dalszej zwłoki podjęły kroki zmierzające ku wprowadzeniu w życie tych obietnic i tym samym poprawiły sytuację Libijczyków.”

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia
4576