Nepal: Obawa o bezpieczeństwo/ możliwe “zaginięcie” – Amnesty International

Nepal: Obawa o bezpieczeństwo/ możliwe “zaginięcie”

Według doniesień Prakash Thapa, pracownik budowlany i członek Amnesty International, został aresztowany przez siły bezpieczeństwa 10 listopada o godzinie 23.30. Jego miejsce pobytu jest nieznane, mogą mu grozić tortury lub -zniknięcie-.

 

Prakash Thapa i jego rodzina spali w swoim domu w Komitecie Rozwoju Wsi w Kapan w okręgu Katmandu, gdy sześciu funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa przybyło do ich domu i wezwało do otwarcia drzwi. Troje przybyłych, ubranych po cywilnemu, weszło do środka, a pozostali w mundurach wojskowych czekali na zewnątrz.

 

Po wejściu do środka pracownicy sił bezpieczeństwa przeszukali dom i zabrali komputer oraz telefon komórkowy Prakasha Thapy. Żona Prakasha Thapy zapytała, kim są i skąd przychodzą, ale tylko kazali jej zamilknąć. Powiedzieli, że zabierają Prakasha Thapę w celu -dochodzenia- i że rodzina zostanie powiadomiona, gdy procedura zostanie zakończona, za około dwa do trzech dni. Wedle relacji świadków Prakash Thapa został zabrany w półciężarówce o numerze rejestracyjnym Ba 1 Cha 3923. Uważa się, że ten sam samochód był używany przez siły bezpieczeństwa podczas innych aresztowań.

 

Bliscy Prakasha Thapy odwiedzili lokalne koszary armii, ale nie zdołali go odnaleźć. Rodzina dzwoniła też na jego telefon komórkowy, ale nikt nie odbierał.

 

TŁO WYDARZEŃ

 

Odkąd Maoistowska Komunistyczna Partia Nepalu ogłosiła -wojnę ludową- w lutym 1996 roku, Nepal pozostaje w stanie ogólnonarodowego konfliktu i kryzysu praw człowieka. Naruszenia praw człowieka, zarówno ze strony sił bezpieczeństwa, jak i maoistów, nasiliły się od czasu załamania zawieszenia broni w sierpniu 2003 roku.

 

Zarówno w 2002, jak i w 2003 roku, w Nepalu odnotowano rekordową liczbę -zaginięć- wśród wszystkich krajów świata. Osoby zatrzymane przez siły bezpieczeństwa są często przetrzymywane w koszarach armii bez dostępu do bliskich, prawników czy opieki medycznej. Są zagrożone torturami, w tym pobiciem, i często przetrzymuje się je w odosobnieniu lub z zawiązanymi oczami przez cały okres uwięzienia. Doniesienia mówią też o setkach osób, w tym licznych nauczycielach i uczniach, porwanych przez CPN w celu -edukacji politycznej-.

 

ZALECANE DZIAŁANIA: Prosimy o natychmiastowe wysyłanie listów, emaili, faxów w
języku angielskim lub polskim:


  • wyrażając zaniepokojenie aresztowaniem Prakasha Thapy przez siły zezpieczeństwa 10 listopada w okręgu Katmandu;

  • nagląc władze do natychmiastowego ujawnienia jego miejsca pobytu i zapewnienia mu natychmiastowego dostępu do jego bliskich, prawników i wszelkiej pomocy medycznej, jakiej może potrzebować;

  • wzywając, by zatrzymany był traktowany humanitarnie, nie był torturowany ani maltretowany;

  • domagając się, by zatrzymany został natychmiast i bezwarunkowo zwolniony, jeśli nie zostaną mu postawione zarzuty natury kryminalnej.

PROSIMY O NATYCHMIASTOWE WYSYŁANIE APELI NA ADRES:

 

1. Lt. Colonel Raju Nepali
Head, Royal Nepal Army Human Rights Cell,
Army Headquarters
Singha Durbar
Kathmandu, Nepal
Fax:  +977 14 245 020 lub +977 14 226 292
Forma grzecznościowa: Szanowny Panie/ Dear Lt. Colonel

 

2. General Pyar Jung Thapa
Chief of Army Staff (COAS)
Army Headquarters
Kathmandu, Nepal
Fax:  + 977 1 4 242 168
Forma grzecznościowa: Szanowny Panie/ Dear General

 

 

W razie wysyłania apeli po 23 grudnia 2004 roku prosimy najpierw skontaktować się z Zespołem Pilnych Akcji.

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Hari Prasad Paudel i Chandra Kanta Dhakal prawdopodobnie zostali aresztowani przez służby bezpieczeństwa odpowiednio w dniu 13 i 16 września. Amnesty International jest zaniepokojona faktem, iż ich miejsce pobytu pozostaje nieznane i obawia się, że narażeni są na tortury lub -zaginięcie-.

Uważa się, że Hari Prasad Paudel aresztowała Królewska Armia Nepalu (RNA) w dniu 13 września, gdy przechodził przez teren siedziby RNA niedaleko Singha Durbar w Kathmandu. Pan Paudelpracował dla nepalskiej firmy telekomunikacyjnej. Ostatni raz widzieli go koledzy w głównej siedzibie firmy w Singha  Durbar około godziny 11 rano. Potem udał się na dyżur w Biurze Regionalnym, na dotarcie do którego
potrzeba około 6 minut. Jednak nie doszedł do celu. Aby tam dotrzeć, musiał przejść przez teren siedziby RNA. Krewni Hari Prasada Paudela utrzymują, że nie znają powodu aresztowania i, pomimo poinformowania RNA i policji, nie dowiedzieli się niczego na temat miejsca jego przetrzymywania. 

Chandra Kanta Dhakal został aresztowany o godzinie piętnastej w dniu 16 września
2004 r. w domu krewnych w Kerbani Village Development Committee (VDC) Okręg 9, prowincja Rupandehi. Świadkowie utrzymują, że ośmiu mężczyzn ubranych w cywilne stroje przybyło do domu na czterech motocyklach.
Istnieje podejrzenie, że byli to członkowie służb bezpieczeństwa. Przed porwaniem na motocyklu pobili  Chandra Kanta Dhakala. Wcześniej został aresztowany podczas stanu wyjątkowego trwającego od listopada 2001 r. do sierpnia 2002 r. Przetrzymywany był w wojskowych barakach Rana Shardul w Ramnagar, w prowincji Rupandehi, przez ponad rok, po czym został zwolniony bez postawienia
jakichkolwiek zarzutów. Krewni uważają, że ponownie może być więziony w tych samych barakach. Tak czy inaczej, gdy próbowali odwiedzić go w dniu 26 września 2004 r., powiedziano im, że nie jest przetrzymywany w tym miejscu. 

TŁO WYDARZEŃ

Odkąd Komunistyczna Partia Nepalu (CPN) (Maoiści) ogłosiła -wojnę ludową- w lutym 1996 roku, Nepal ogarnięty jest konfliktem, który rozprzestrzenił się na cały kraj i stał się areną łamania praw człowieka.
Pogwałcenia praw człowieka zarówno przez służby bezpieczeństwa, jak i członków CPN-u (Maoiści) nasiliły się w sierpniu 2003 r. po złamaniu zawieszenia broni.
Zarówno w 2002, jak i w 2003 roku, w Nepalu doszło do rekordowej liczby -zaginięć-
spośród wszystkich państw na świecie. Ludzie aresztowani przez służby bezpieczeństwa są często przetrzymywani w wojskowych koszarach bez dostępu do rodzin, prawników, czy opieki medycznej. Narażeni są na tortury.
Niekiedy więzieni są w całkowitym odosobnieniu. Zawiązuje się im oczy. CPN (Maoiści) porwali setki osób m. in. nauczycieli i dzieci chodzące do szkół, w celu -edukacji politycznej-.
1 lipca 2004 r. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych ogłosiło, że komisja złożona z 5
osób będzie badać, co się stało z osobami, które -zaginęły- po porwaniu przez służby bezpieczeństwa, a następnie przedstawi raport rządowi. W pierwszym raporcie, dostarczonym 11 sierpnia, komisja stwierdziła, że zbadała tylko 36 przypadków rzekomych -zaginięć-, co było liczbą dość rozczarowującą z uwagi na fakt, iż do Narodowej Komisji Praw Człowieka od sierpnia 2003 r. dotarło 700 powiadomień o -zaginięciach-.

ZALECANE DZIAŁANIA: Prosimy o natychmiastowe wysyłanie listów, emaili, faxów w języku angielskim lub polskim: 



  • wyrażając obawę o bezpieczeństwo Hari Prasad Paudela i Chandra Kanta Dhakala, którzy zostali prawdopodobnie aresztowani przez siły bezpieczeństwa odpowiednio w dniu 13 i 16 września 2004 roku;

  • wzywając władze do podania do wiadomości publicznej miejsca ich pobytu oraz do zapewnienia im natychmiastowego dostępu do krewnych, prawników i jakiejkolwiek wymaganej opieki medycznej; 

  • wzywając do traktowania obu mężczyzn po ludzku, bez uciekania się do stosowania tortur i maltretowania;

  • wzywając do bezwarunkowego i natychmiastowego zwolnienia obu mężczyzn, o ile nie zostaną oskarżeni o popełnienie przestępstwa karnego.

PROSIMY O NATYCHMIASTOWE WYSYŁANIE APELI NA ADRES:

1. Lt. Colonel Raju Nepali
Head, Royal Nepal Army Human Rights Cell,
Army Headquarters
Singha Durbar
Kathmandu, Nepal
Fax: +977 14 245 020 lub +977 14 226 292
Forma grzecznościowa: Szanowny Panie/ Dear Lt. Colonel

2. General Pyar Jung Thapa
Chief of Army Staff (COAS)
Army Headquarters
Kathmandu, Nepal
Fax: + 977 1 4 242 168
Forma grzecznościowa: Szanowny Panie/ Dear General


W razie wysyłania apeli po 16 listopada 2004 roku prosimy najpierw skontaktować się z Zespołem Pilnych Akcji.

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia
4642