Nigeria: ?Czekając na kata? – Amnesty International

Nigeria: ?Czekając na kata?

Na konferencji prasowej w Abudży, na której przedstawiono obszerny raport na temat kary śmierci w Nigerii Amnesty International wezwała władze by (w świetle informacji zebranych przez organizację) jak najszybciej podjęły kroki w celu wprowadzenia moratorium na wykonywanie kary śmierci.
Do apelu przyłączyła się nigeryjska organizacja LEDAP (Legal Defence and Assistance Projekt) zrzeszająca prawników i specjalistów w dziedzinie prawa, działająca na rzecz promowania ładu i praworządności w Nigerii. LEDAP współtworzyła opublikowany raport.
-To naprawdę przerażające ilu niewinnych ludzi zostało straconych i jak wielu innym jeszcze to grozi- powiedziała przebywająca w Abudży Aster van Kregten z Amnesty International, badająca sytuację w Nigerii. -System sądownictwa pełen jest wad, których konsekwencje bywają straszliwe. Dla osób oskarżonych o dokonanie najcięższych przestępstw skutki postępowania mogą być nieodwracalne.-
Niektóre informacje zebrane przez Amnesty International i LEDAP, zawarte w raporcie -Czekając na kata-:

Zeznania: większość wyroków śmierci wydawana jest jedynie na podstawie zeznań, które wymuszane są poprzez tortury.
Tortury: mimo że są zakazane, policja nagminnie je stosuje. Prawie 80 procent osadzonych w nigeryjskich więzieniach twierdzi, że w policyjnych aresztach byli bici, grożono im bronią oraz stosowano wobec nich tortury.
Przewlekłość: procesy, w których oskarżonemu grozi wyrok śmierci mogą trwać ponad 10 lat; niektóre z nich toczyły się 14, 17 a nawet 24 lata.
Zaniedbania: wielu z więźniów przebywających w celach śmierci nie może wnieść apelacji, ponieważ akta ich spraw zaginęły.
Warunki przetrzymywania: życie w celi śmierci jest wyjątkowo ciężkie. Więźniowie przetrzymywani są w celach, z których mogą widzieć odbywające się egzekucje, po których zmuszani są do sprzątania szubienicy.
Dzieci: mimo że prawo międzynarodowe zakazuje wykonywania egzekucji na dzieciach co najmniej 40 więźniów skazanych na karę śmierci było między 13 a 17 rokiem życia w momencie popełnienia przestępstwa.
Według Amnesty International i LEDAP większość więźniów przebywających w celach śmierci zostało skazanych na podstawie zeznań, które w wielu przypadkach zostały wymuszone torturami.
-Policjanci mają bardzo dużo pracy i mało środków- powiedziała Aster Kregten. -Dlatego by zwalczać przestępczość polegają głównie na zeznaniach, a nie na kosztownych dochodzeniach. Stawianie oskarżeń w oparciu o te zeznania może być niebezpieczne.-
-Według prawa nigeryjskiego zeznania zdobyte pod presją, wymuszone torturami i groźbami nie mogą zostać użyte w sądzie jako dowód- powiedział Chino Obiagwu, koordynator LEDAP. -Sędziowie wiedzą, że tortury są często stosowane przez policję jednak wciąż wydają wyroki egzekucji w oparciu o zeznania uzyskane w taki sposób, co prowadzi do skazywania niewinnych na śmierć.-
Jako że przestępczość jest dosyć wysoka, od policji oczekuje się szybkiego zatrzymania sprawców przestępstwa. Czasem, gdy policja nie jest w stanie odnaleźć podejrzanego w zamian dokonuje aresztowania jego żony, matki, brata lub nawet świadka zdarzenia, co jest sprzeczne z zasadami postępowania obowiązującymi w Nigerii.
Jafar ma 57 lat i od 1984 roku przetrzymywany jest w celi śmierci.
-Nie jestem uzbrojonym bandytą. Jestem szewcem. Kupiłem motocykl od kogoś, kto go ukradł. Policja poprosiła mnie bym został świadkiem. Złapali i zastrzelili człowieka, który sprzedał mi motocykl. Teraz ja jestem podejrzanym.-
Jafar złożył wniosek o apelacje 24 lata temu i wciąż czeka na odpowiedź. Akta jego sprawy zaginęły.
-Setki ludzi, którzy zostali straceni lub oczekują na egzekucję w Nigerii mają jedną wspólną cechę – są ubodzy- powiedział Chino Obiagwu. -Dla osób, które cierpią w celach śmierci oczywistym stało się, że działania nigeryjskiego wymiaru sprawiedliwości nie maja nic wspólnego z rozpatrywaniem zagadnienia winy i niewinności. Najważniejsze to mieć pieniądze by nie dać się wciągnąć w ten system – płacąc policji by dokładnie zbadała twoją sprawę, płacąc prawnikowi by cię bronił lub płacąc za to by twoje nazwisko znalazło się na liście ułaskawionych.-
-Osoby ubogie narażone są na ogromne ryzyko ze strony nigeryjskiego wymiaru sprawiedliwości.-
Wielu więźniów, z którymi rozmawiali przedstawiciele Amnesty International i LEDAP mówiło, że zostali aresztowani przez policję w celu wymuszenia pieniędzy. Ci, którzy byli zbyt biedni by się wykupić stawali się podejrzanymi o napad z bronią. Inni oczekujący w celach śmierci opowiadali o tym jak zostali aresztowani, gdy zgłaszali się na policję jako świadkowie przestępstwa. Policjanci żądali pieniędzy w zamian za uwolnienie. Czasami policja wymusza także pieniądze na paliwo potrzebne by dojechać do świadków przestępstwa lub sprawdzić alibi podejrzanego.
Fakty na temat nigeryjskich cel śmierci:
Liczba przetrzymywanych w celach śmierci: w lutym 2008 roku przetrzymywanych było 725 mężczyzn i 11 kobiet.
Wiek sprawców w momencie popełnienia przestępstwa: co najmniej 40 więźniów nie ukończyło 18 roku życia.
Zarzuty: około 53% oskarżonych o morderstwa, 38% oskarżonych o napad z bronią w ręku oraz 8% oskarżonych o napad.
Apelacje: 47% więźniów oczekuje na rozpatrzenie apelacji, 41% nie wypełniło wniosku o apelację.
Czas rozpatrywania apelacji: 25% apelacji rozpatrywano przez ponad 5 lat. 6% więźniów czekało ponad 20 lat na rozpatrzenie apelacji.
Większość więźniów oczekujących na egzekucje zostało skazanych na karę śmierci w stanach: Imo (56), Ogun (52) oraz Oyo (49).
Fakty na temat kary śmierci:
Światowa tendencja: W 1977 roku jedynie w 16 krajach kara śmierci była całkowicie zniesiona. Dziś w 137 ze 192 państw Narodów Zjednoczonych nie orzeka się lub nie wykonuje kary śmierci.
Afryka: W 2007 roku tylko w 7 państwach z 53 będących członkami Unii Afrykańskiej wykonywano karę śmierci. W 13 państwach afrykańskich kara śmierci jest zniesiona w prawie a w kolejnych 22 nie wykonuje się egzekucji.
Nigeria: Dane dotyczące kary śmierci objęte są tajemnicą. Od 2002 roku władze Nigerii nie poinformowały oficjalnie o żadnej egzekucji jednak wiadomo, że na co najmniej 7 skazanych więźniach – w tym 6 bez apelacji – wykonano tajne egzekucje w 2006 roku.

Streszczenie Raportu  Tłumaczyła Gabrysia Cichowicz

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Działaj teraz!

Zatrzymajmy egzekucję dwóch braci na Białorusi!

3384