Pilna Akcja: Iranka więziona za walkę o prawo do obejrzenia meczu siatkówki

25-letnia Iranka, Ghoncheh Ghavami, od 30 czerwca przebywa w całkowitym odosobnieniu w więzieniu Evin w Teheranie. Jest więźniarką sumienia prześladowaną wyłącznie za udział w pokojowym proteście przeciw zakazowi wstępu kobiet na mecze Ligi Światowej siatkówki rozgrywane na stadionie Azadi w Teheranie.

Ghoncheh Ghavami, obywatelka Iranu i Wielkiej Brytanii, została zatrzymana 30 czerwca 2014 w areszcie Vozara, gdzie zgłosiła się po odbiór telefonu komórkowego. Telefon odebrano jej 10 dni wcześniej podczas interwencji na demonstracji domagającej się zniesienia zakazu obecności kobiet na stadionach. Spędziła wtedy w areszcie w Vozara kilka godzin. 30 czerwca funkcjonariusze w cywilnych ubraniach udali się do jej domu, skonfiskowali jej laptopa i książki, następnie zawieźli ją do więzienia Evin, gdzie spędziła 41 dni w całkowitej izolacji – bez kontaktu z rodziną i adwokatem. Po tym czasie została przeniesiona do innej celi, współdzielonej z jedną osobą. Ghoncheh Ghavami informuje, że przebywając w odosobnieniu, poddawana była bardzo silnym naciskom ze strony prowadzących przesłuchania. Grożono jej również przeniesieniem do więzienia Gharchak, gdzie w bardzo złych warunkach wyroki odbywają najgroźniejsi przestępcy, a skąd ona sama miała już “nie wrócić żywa”.
Amnesty International stwierdza, że Ghoncheh Ghavami nie została o nic oskarżona, a w areszcie przebywa w ramach śledztwa dotyczącego “propagandy na szkodę państwa”, co ma związek z jej zaangażowaniem w pokojowe protesty przeciw dyskryminacji kobiet. Według niepotwierdzonych informacji 1 września Ghoncheh Ghavami odwołała się od decyzji prokuratora o przedłużeniu aresztu o kolejne dwa miesiące, a sprawę ma rozpatrzyć wydział 15 sądu rewolucyjnego w Teheranie.
Prosimy o pilne wysyłanie apeli w językach perskim, arabskim, angielskim lub własnym:

  • Wzywających władze irańskie do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Ghoncheh Ghavami, więzionej wyłącznie za pokojowe wykorzystanie prawa do wolności słowa, wolności stowarzyszeń i zgromadzeń;
  • Wzywających władze irańskie do zapewnienia jej ochrony przed torturami oraz innymi formami okrutnego traktowania oraz do nieumieszczania jej w izolacji lub odosobnieniu;
  • Wzywających władze irańskie do zapewnienia jej regularnych kontaktów z rodziną oraz adwokatem.

Przykładowy apel w załączniku u dołu strony.
Apele prosimy wysyłać do 22 października 2014 roku na adres:
Przywódca Republiki Islamskiej
Ayatollah Sayed Ali Khamenei
The Office of the Supreme Leader
Islamic Republic Street- End of Shahid Keshvar Doust Street
Tehran, Islamic Republic of Iran
Email: info_leader@leader.ir
Twitter: @khamenei_ir
Zwrot grzecznościowy: Ekscelencjo / Your Excellency

Przywódca Sądownictwa
Ayatollah Sadegh Larijani
c/o Public Relations Office
Number 4, 2 Azizi Street intersection
Tehran, Islamic Republic of Iran
Zwrot grzecznościowy: Ekscelencjo / Your Excellency

Prezydent Islamskiej Republiki Iranu
Hassan Rouhani
The Presidency
Pasteur Street, Pasteur Square
Tehran, Islamic Republic of Iran
Twitter:@HassanRouhani (English) and @Rouhani_ir (Persian)
Z kopią na adres:
Ambasada Islamskiej Republiki Iranu w Polsce
ul. Królowej Aldony 22, 03-928 Warszawa
e-mail: secretary@iranemb.pl

Informacje dodatkowe
Zakaz wstępu kobiet na stadiony podczas rozgrywek piłkarskich został wprowadzony w Iranie z chwilą ustanowienia Islamskiej Republiki Iranu w 1979 roku. W roku 2012 Departament Bezpieczeństwa (Herasat) Ministerstwa Sportu i Młodzieży objął zakazem również mecze siatkówki. Urzędnicy irańscy powtarzali wielokrotnie, że mieszane towarzystwo kobiet i mężczyzn na trybunach nie leży w interesie publicznym, a dyskryminujący kobiety zakaz służy ich własnemu dobru, zapewniając im ochronę przed kibicującymi mężczyznami. Zakaz budził ogromne kontrowersje podczas rozgrywek światowej ligi siatkówki FIVB w 2014 roku, w ramach których między majem a lipcem Iran rozegrał mecze z Włochami, Brazylią oraz Polską. Podczas pierwszego meczu Iran-Brazylia, 13 czerwca, Irankom uniemożliwiono wstęp na stadion Azadi w Teheranie, podczas gdy Brazylijki weszły na trybuny i mogły dopingować swoją drużynę.
Podczas drugiego meczu, 20 czerwca, gdy Iran pokonał Włochy, Ghoncheh Ghavami wraz z liczną grupą kobiet i mężczyzn zgromadzili się przed stadionem Azadi, protestując w obronie prawa kobiet do wejścia na stadion. Według relacji obecnych tam aktywistów i dziennikarzy policja zareagowała niezwykle brutalnie, bijąc i rozpędzając demonstrantów. Aresztowano grupę osób, a wśród nich Ghoncheh Ghavami. Aresztowane kobiety zostały przewiezione policyjnymi samochodami do ośrodka zatrzymań w Vozara, gdzie przez kilka godzin wysłuchiwały gróźb i obelg. Zostały zwolnione po okazaniu dokumentów i podpisaniu oświadczeń, w których zobowiązały się nie uczestniczyć w przyszłości w podobnych działaniach. Po zwolnieniu Ghoncheh Ghavami przekazała koleżance, że została spoliczkowana, pobita oraz wleczona po ziemi, a na rękach i plecach miała sińce i otarcia.
Po aresztowaniu 30 czerwca adwokat Ghoncheh Ghavami nie miał możliwości spotkania z klientką, komunikacji z nią a nawet wglądu w akta jej sprawy.
Zgodnie z art. 48 zmodyfikowanego irańskiego Kodeksu postępowania karnego, który wszedł w życie w kwietniu 2014, oskarżona “ma prawo zażądać obecności adwokata z chwilą zatrzymania”. Jednocześnie jednak, zgodnie z komentarzem do tego artykułu, w przypadku osób podejrzanych o popełnienie pewnej grupy przestępstw, w tym kradzieży, przestępstw związanych z narkotykami, przestępczości zorganizowanej oraz przestępstw przeciw bezpieczeństwu narodowemu kontakt z adwokatem może nastąpić do tygodnia od aresztowania.
Zgodnie z Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych (ICCPR), którego Iran jest stroną, każda aresztowana lub zatrzymana osoba winna być poinformowana o powodach zatrzymania oraz o przysługujących jej prawach, w tym prawie do pomocy prawnej. Osoby zatrzymane winny uzyskać dostęp do pomocy prawnej od początku okresu zatrzymania, w tym podczas przesłuchań, oraz powinny zostać niezwłocznie doprowadzone przed sędziego, który orzeka o prawidłowości zatrzymania oraz ewentualnym areszcie w oczekiwaniu na proces. Istnieje przy tym domniemanie uwolnienia na czas oczekiwania na proces, a osobom zatrzymanym bezzasadnie przysługuje odszkodowanie.
Komisja Praw Człowieka monitorująca wykonanie zapisów Paktu ICCPR przez każdą ze stron, w tym również przez Iran, ogłosiła że obowiązujący na mocy prawa międzynarodowego zakaz tortur i innych form okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania “dotyczy nie tylko działań powodujących ból fizyczny, ale również działań powodujących cierpienie psychiczne”, zaznaczając przy tym w szczególności, że przedłużające się przetrzymywanie w całkowitym odosobnieniu może stanowić naruszenie Artykułu 7 Paktu ICCPR (General Comment 20, paras. 5 and 6).

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia

Powiązane tematy

Powiązany temat

Syria: ONZ nie może przerwać pomocy dla cywilów na północnym zachodzie Syrii, gdzie wciąż dochodzi do rosyjskich i syryjskich zbrodni wojennych

Powiązany temat

Patrick Zaki – obrońca praw człowieka aresztowany i torturowany za posty na facebooku

1328