Rada Europy: Istotny krok w kierunku zwiększonej ochrony ofiar handlu ludźmi – Amnesty International

Rada Europy: Istotny krok w kierunku zwiększonej ochrony ofiar handlu ludźmi

IOR 30/022/2007

Organizacja wzywa pozostałe 37 państw członkowskich Rady Europy, a także inne państwa, w tym członków Unii Europejskiej do wzięcia przykładu z Albanii, Austrii, Bułgarii, Chorwacji, Cypru, Danii, Gruzji, Mołdawii, Rumunii oraz Słowacji i niezwłocznego ratyfikowania Konwencję.

W całej Europie kobiety, mężczyźni i dzieci są przedmiotem handlu i wyzysku w sektorach takich, jak prace domowe, rolnictwo, przemysł i budownictwo, hotelarstwo oraz przymusowe usługi seksualne. Dokładne statystki dotyczące tego procederu na całym świecie nie są dostępne, po części z powodu jego ukrytej natury i trudności w zlokalizowaniu i dokładnym zidentyfikowaniu ofiar. Szacuje się jednak, że liczba ofiar handlu ludźmi i pracy przymusowej w skali globalnej sięga milionów.

W wyniku takich praktyk naruszona zostaje godność człowieka. Prawa osób, które stają się ofiarami handlu ludźmi są łamane. Wiele osób zostaje uprowadzonych, są przetrzymywane wbrew woli w nieludzkich warunkach, bite, wykorzystywane seksualnie i w inny sposób torturowane. Często łamane jest ich prawo do poszanowania integralności fizycznej i psychicznej; prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego; wolność od wszelkich form niewolnictwa, praktyk niewolniczych, tortur i innego nieludzkiego lub poniżającego traktowania; prawo do życia rodzinnego; swoboda przemieszczania się; prawo do prywatności, zachowania możliwie najlepszego stanu zdrowia oraz bezpiecznego i pewnego miejsca zamieszkania.

Kiedy ofiary handlu ludźmi stają się przedmiotem uwagi władz, są traktowane jak przestępcy, nielegalni przybysze lub – jeśli władze zdecydują się ścigać handlarzy nimi – jako przydatne narzędzie do wymierzania sprawiedliwości. To przerażające w sytuacji, gdy w rzeczywistości są ofiarami ohydnych zbrodni. Psychologiczne, medyczne i społeczne konsekwencje męki, jaką przeszli oraz fundamentalne przyczyny ich występowania są rzadko uwzględniane. Pomoc udzielana ofiarom handlu ludźmi by otrząsnęli się z przeżytego koszmaru, często uzależniana jest od zgody na współpracę przy wniesieniu oskarżenia przeciw handlarzom. Taka współpraca często naraża ofiary handlu i ich rodziny na niebezpieczeństwo ze strony handlarzy.

Dochodzenie sprawiedliwości, w tym zadośćuczynienia, odszkodowania, rekompensaty i rehabilitacji za cierpienia ofiar jest rzadko spotykane. Obcokrajowcy bez prawa pobytu w państwie, w którym zostali znalezieni, są często deportowani bez uwzględnienia zagrożeń, jakie mogą czyhać na nich po powrocie. Dotyczy to zarówno trwającego niebezpieczeństwa ponownego pojmania przez handlarzy ludźmi jak i innych form przemocy.

Państwa, które przystąpiły do Konwencji Rady Europy i będą ją wprowadzać w życie zobowiązały się do realizowania innego podejścia do problemu. Będą nie tylko podejmować indywidualne i zbiorowe działania mające zdelegalizować handel ludźmi, ale także wprowadzą szereg minimalnych standardów, koniecznych do respektowania i ochrony praw ofiar handlu ludźmi.

Ponadto, zgodnie z Konwencją, do lutego 2009 r. zostanie utworzona niezależna grupa ekspertów powołanych do pomocy w realizacji jej zapisów. Członkowie tego organu będą wybrani spośród kandydatów zaproponowanych przez strony Konwencji.

AI wzywa państwa i Radę Europy, by zapewniły, że proces nominowania i wyboru członków grupy jest jawny, przejrzysty, a osoby wybrane są niezależne i posiadają odpowiednie kwalifikacje. Apelujemy o wyposażenie tego organu w środki wystarczające do pełnienia jego funkcji.


Tło wydarzeń:

Konwencja może zostać podpisana i ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie Rady Europy, inne państwa biorące udział w jej przygotowaniu oraz państwa Wspólnoty Europejskiej.
Większość państw członkowskich Rady Europy i Wspólnoty Europejskiej jest już stronami najnowszego traktatu ONZ dotyczącego handlu ludźmi, zwanego Protokołem z Palermo. Protokół określa przyjętą przez międzynarodową społeczność definicję handlu ludźmi oraz wymaga od sygnatariuszy uznania handlu ludźmi za przestępstwo, ścigania handlarzy i podjęcia środków zapobiegawczych. Jednak większość zapisów protokołu to zalecenia, a nie wymogi.
Zdając sobie sprawę, że należy zrobić więcej dla respektowania i ochrony praw ofiar handlu ludźmi członkowie Rady Europy przyjęli w dniu 3 maja 2005 r. Konwencję Rady Europy przeciw Handlowi Ludźmi. Konwencja określa szereg minimalnych, wymaganych działań w zakresie pomocy i ochrony, które muszą zostać podjęte przez strony Konwencji. Zgodnie z Konwencją osoby, co do których istnieją uzasadnione podejrzenia, że mogą być ofiarami handlu ludźmi, powinny mieć bezwarunkowo zagwarantowane odpowiednie warunku życia, odpowiednie i bezpieczne schronienie, dostęp do leczenia w nagłych wypadkach, pomoc tłumacza, poradę i informacje dotyczące ich praw, pomoc prawną, czas na dojście do siebie w kraju, gdzie zostali odnalezieni (przynajmniej 30 dni) oraz dostęp do wykształcenia dla dzieci.
37 państw członkowskich Rady Europy, które nie przystąpiły jeszcze do Konwencji Rady Europy w sprawie Działań przeciw Handlowi Ludźmi to: Andora, Armenia, Azerbejdżan, Belgia, Bośnia i Hercegowina, Czechy, Estonia, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Węgry, Islandia, Irlandia, Włochy, Łotwa, Lichtenstein, Litwa, Luksemburg, Malta, Monako, Holandia, Norwegia, Polska, Portugalia, Rosja, San Marino, Serbia i Czarnogóra, Słowenia, Hiszpania, Szwecja, Szwajcaria, Macedonia, Turcja, Ukraina i Wielka Brytania.
Tłum. Iwona Bajurko

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Działaj teraz!

Żądamy natychmiastowego zakończenia ataków na ludność cywilną Ukrainy!

3736