Raport Roczny Amnesty International 2003: Cierpienie w błysku fleszy – Amnesty International

Raport Roczny Amnesty International 2003: Cierpienie w błysku fleszy

-Wojna w Iraku była w centrum zainteresowania międzynarodowej opinii publicznej przez ostatni rok; jej uwadze umknęły jednak liczne konflikty, takie jak te na terenie Burundi, Czeczenii, Kolumbii, Nepalu czy Wybrzeża Kości Słoniowej, które brutalnie odcisnęły swoje piętno na prawach człowieka.-

-Znane nam są doniesienia z Iraku oraz Izraela i Terytoriów Okupowanych. Nie mówi się o sytuacji w Okręgu Ituri w Demokratycznej Republice Konga, mimo że realna jest tam groźba ludobójstwa- powiedziała Khan. -Największym wyzwaniem, które obecnie przed nami stoi jest alarmowanie o -ukrytych- kryzysach i zapewnienie -zapomnianym ofiarom- obrony ich praw.

Rządy przeznaczyły ogromne środki na zwiększenie bezpieczeństwa narodowego i -wojnę z terroryzmem-, ale dla milionów ludzi na całym świecie rzeczywiste zagrożenie stanowią skorumpowane, nieudolne systemy wymiaru sprawiedliwości; bezwzględna eliminacja odmiennych poglądów politycznych; wszechobecna dyskryminacja i uderzające nierówności społeczne; ubóstwo i rozprzestrzenianie się chorób, na których zwalczanie brakuje pieniędzy.

-Jednym z celów wojny w Iraku było podejrzenie, że państwo to dysponuje bronią masowego rażenia. Nie uczyniono jednak niczego, aby ukrócić jawne dostarczanie broni w rejony świata, w których konflikty są źródłem poważnych naruszeń praw człowieka.-

Od zakończenia wojny w Afganistanie minęło ponad półtora roku. Miliony Afgańczyków, w tym powracający uchodźcy, nadal jednak nie są pewni swojej przyszłości.

-Należy liczyć się z możliwością, że – jeżeli nie zostanie podjęty wysiłek na rzecz zadośćuczynienia oczekiwaniom mieszkańców Iraku w sprawie zapewnienia ładu i rządów prawa oraz pełnego przestrzegania praw człowieka – Irak podzieli los Afganistanu.-

Napięta sytuacja międzynarodowa skłania państwa do ignorowania mechanizmów systemu zbiorowego bezpieczeństwa, które są ustanowione przez prawo międzynarodowe. Deklarując wolę zadośćuczynienia krzywdom ofiar w Iraku, Stany Zjednoczone marginalizują jednocześnie rolę Międzynarodowego Trybunału Karnego, który stanowi uniwersalny mechanizm wymiaru sprawiedliwości.

-Wojna z terroryzmem- nie spowodowała wzrostu poczucia bezpieczeństwa; poprzez ograniczanie praw człowieka, lekceważenie prawa międzynarodowego i ograniczenie możliwości monitorowania poczynań rządów doprowadziła wręcz do wzrostu poczucia zagrożenia. Pogłębiła podziały między wyznawcami odmiennych religii i przedstawicielami różnych kultur, stworzyła nowe obszary potencjalnych konfliktów. Konsekwencją wszystkich tych zjawisk jest poczucie strachu –  i wśród bogatych, i wśród biednych.

Kluczowe znaczenie ma przezwyciężenie zawężonego rozumienia kwestii bezpieczeństwa. Należy poszerzyć definicję bezpieczeństwa, tak aby zawrzeć w niej zarówno bezpieczeństwo jednostek, jak i państw. To oznacza konieczność opowiedzenia się za ochroną praw człowieka. Oznacza to także konieczność uznania, iż zagrożenia dla bezpieczeństwa i przejawy przemocy najefektywniej eliminować mogą państwa, które popierają, a nie lekceważą ochronę prawa człowieka.

Prowadzone w 2002 roku kampanie przyniosły kilka sukcesów. Amnesty International zdołała doprowadzić do uwolnienia -więźniów sumienia-, w tym dziennikarza Grigorija Pasko, wiezionego w Rosji. Udało się również ustanowić Trybunał Specjalny w Sierra Leone, co powinno przyczynić się do polepszenia sytuacji wymiaru sprawiedliwości w tym kraju. Ponadto wszedł w życie Statut Rzymski powołujący Międzynarodowy Trybunał Karny.

Rozgłos nie towarzyszy konfliktom i przemocy, która dotyka milionów ludzi w Afryce. W Demokratycznej Republice Konga sytuacja przestrzegania praw człowieka przedstawia się przygnębiająco; trwają, zwłaszcza we wschodnich częściach kraju, ataki skierowane przeciwko cywilom. W regionie Wielkich Jezior sprawcy naruszeń praw człowieka nadal uchodzą odpowiedzialności przed wymiarem sprawiedliwości.

W Burundi siły rządowe odpowiedzialne są za zabójstwa, -zaginięcia-, tortury i inne poważne przestępstwa; zbrojne bandy mordowały, okaleczały, uprowadzały i torturowały cywilów w imię osiągnięcia swoich celów politycznych. Nadal prowadzony jest nabór dzieci do armii, niejednokrotnie przymusowy.

Mimo, że sytuacja praw człowieka w Izraelu i na Terytoriach Okupowanych należy do najczęściej komentowanych , kroki podejmowane przez społeczność międzynarodową w celu jej poprawy są najmniej zdecydowanych.

Więcej informacji:
 Raport roczny AI 2003

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Działaj teraz!

NIE dla rozlewu krwi w Iranie

5025