Handel bronią

Oznacza to, że każde państwo, które do niego przystąpiło, musi stosować się do rygorystycznych przepisów regulujących transfer broni na świecie. To z kolei pomoże w końcu zahamować przepływ broni, będącej paliwem krwawych konfliktów, narzędziem zbrodni i represji ze strony rządów na całym globie.

Rzadko udaje się osiągnąć zwycięstwo, które bezpośrednio przekłada się na tysiące uratowanych istnień ludzkich, ale dzięki nieustającym kampaniom i lobbingowi trwającym od wczesnych lat 90. Amnesty i jej partnerzy właśnie tego dokonali.

Zasady traktatu są proste – jeśli dany kraj wie, że broń, która ma być sprzedana, zostanie użyta do popełnienia ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości lub zbrodni wojennych, musi zapobiec tej transakcji.

Jednak praca nie kończy się tutaj. Traktat wyznacza najważniejsze, podstawowe zasady obrotu bronią. Teraz musimy zadbać o to, aby został ściśle wprowadzony w życie i aby przystąpiło do niego jak więcej państw.

Czy mój kraj podpisał Traktat o handlu bronią?

Problem

Każdego dnia tysiące ludzi ginie, odnosi obrażenia lub musi opuścić swoje domy z powodu przemocy i konfliktów zbrojnych.

Konflikt

Większość ofiar śmiertelnych w konfliktach zbrojnych to cywile. Broń, na przykład rakietowa, niszczy szpitale, domy, sklepy, komunikację. Życie ludzi obraca się w ruinę, a ci, którzy ocaleli popadają w biedę. Szacuje się, że od 1998 roku w Demokratycznej Republice Konga ponad 5 milionów ludzi zginęło pośrednio w wyniku konfliktów zbrojnych.

Na każdą ofiarę śmiertelną przypada jeszcze więcej rannych, torturowanych, czy porwanych w napadzie z użyciem broni.

Na ulicach

Broń to nie tylko pola walki. Często trafia ona na ulice, eskalując przemoc w lokalnych środowiskach. Trzy czwarte zgonów w wyniku przemocy z użyciem broni ma miejsce poza strefą wojny. W regionach takich jak Ameryka Środkowa broń strzelecka kupiona na czarnym rynku często staje się narzędziem przemocy domowej lub morderstw kobiet.

„Biedni, nieuprzywilejowani, niewinni świadkowie – kobiety, dzieci, osoby starsze – zawsze tracą. Widziałem długotrwałą biedę i cierpienie tych ludzi w Republice Konga i naprawdę był to widok rozdzierający serce”- mówi Mujahid Alam, emerytowany generał brygady z Pakistanu, który służył na misjach pokojowych ONZ w Kongu i Kosowie.

Represje ze strony państwa

Również władze państwowe wykorzystują broń jako narzędzie represji. Wciąż w zbyt wielu krajach na całym świecie siły bezpieczeństwa używają broni palnej wobec nieuzbrojonych, pokojowych demonstrantów lub w inny sposób naruszają prawa człowieka przy jej użyciu.

Do czego wzywa Amnesty?

Rządy, które naprawdę chcą powstrzymać łamanie praw człowieka, powinny:

  • Ratyfikować Traktat o Handlu Bronią
  • Stworzyć lub zmienić prawo krajowe tak, by było ono zgodne z postanowieniami Traktatu
  • Efektywnie wprowadzać to prawo w życie

Kto jest (nie)odpowiedzialny?

Szczegółowe dane często owiane są tajemnicą, ale wartość międzynarodowego handlu bronią konwencjonalną jest szacowana na 100 miliardów dolarów rocznie.

Większość obrotu odbywa się między firmami produkcyjnymi i handlowymi, dostawcami usług dla wojska, brokerami i dilerami, ale to rządy mają obowiązek chronić swoich obywateli.

Tylko rządy państw mogą kontrolować ten handel poprzez udzielanie lub odbieranie licencji i jedynie one mogą zakazać niektórych, szczególnie nieludzkich rodzajów broni oraz nakładać embargo i inne restrykcje. Niestety te kraje nie zawsze wywiązywały się ze swoich zobowiązań:

  • Chiny dostarczały amunicję i broń do Sudanu (gdzie była ona używana przez siły bezpieczeństwa w Darfurze) jak również do Południowego Sudanu i Demokratycznej Republiki Konga.
  • Francja dostarczała broń do rządzonej przez Kadafiego Libii, a także Egiptu, Izraela, Czadu i Syrii w latach 2005 – 2009.
  • Szacuje się, że 10% eksportu rosyjskiej broni trafia do Syrii, co czyni Rosję największym dostawcą broni dla tego kraju. Rosja dostarczała również śmigłowce bojowe dla Sudanu oraz jest głównym eksporterem sprzętu wojskowego do Egiptu.
  • Wielka Brytania dostarczała broń do krajów, w których istnieje wysokie ryzyko łamania praw człowieka, np. Sri Lanki.
  • Stany Zjednoczone dostarczały broń do ponad 170 krajów. Choć ograniczyły eksport broni do Mjanmy, Chin, Sri Lanki i Zimbabwe, nie zastosowały tych samych środków wobec Iraku, Izraela, Bahrajnu, Egiptu i Jemenu.

Krótki słownik

Zbrodnie przeciwko ludzkości – przestępstwa popełnione w ramach rozległego lub systematycznego ataku skierowanego przeciwko ludności cywilnej w czasie pokoju lub wojny. Należą do nich wymuszone zaginięcia, morderstwa, niewolnictwo, przesiedlenia i masowe, regularne gwałty.

Ludobójstwo – działania, których celem jest zniszczenie w całości lub w części danej grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej

Zbrodnie wojenne – zbrodnie, które naruszają prawa i zwyczaje wojenne określone przez konwencje genewskie i haskie. Należą do nich działania wymierzone w ludność cywilną, tortury, zabijanie lub maltretowanie jeńców.

Działaj teraz!

STOP dla zbrodni w Syrii!

Powiązane tematy

Powiązany temat

Irak: Nieodpowiedzialne transfery broni podsycają zbrodnie wojenne

Powiązany temat

ONZ: Zero tolerancji dla państw, które lekceważą obowiązki wynikające z Traktatu o handlu bronią