Uczyńmy z Europy i Azji Środkowej strefę wolną od kary śmierci! – Sergiej Liszczuk i Anton Bondarenko – Amnesty International

Uczyńmy z Europy i Azji Środkowej strefę wolną od kary śmierci! – Sergiej Liszczuk i Anton Bondarenko

Amnesty International obawia się bardzo, że Sergiej Liszczuk, który podobno przebywa na Białorusi w celi śmierci, mógł już zostać stracony. 1 czerwca 2003 Sąd Najwyższy Białorusi podtrzymał wyrok Sądu Rejonowego w Grodnie z 30 października 2003 skazujący 28-letniego Sergieja Liszczuka na śmierć za branie udziału w kilku morderstwach popełnionych ze szczególnym okrucieństwem. Podobno nikt nie poinformował jego rodziny ani prawnika, czy nadal żyje.


 


W lipcu 1999 roku z Amnesty International skontaktowała się matka Antona Bondarenko, który został skazany na karę śmierci. Miało to miejsce w 1998 roku, skazano go za morderstwo, które popełnił mając 19 lat. Odrzucono jego apelację i podtrzymano wyrok śmierci. Jego matka powiedziała Amnesty International, że przez kilka tygodni codziennie chodziła do więzienia, w którym przetrzymywano jej syna, aby sprawdzić, czy on jeszcze żyje. Władze więzienne odmówiły jej podania terminu egzekucji syna. Amnesty International apelowała u władz białoruskich o niewykonywanie egzekucji na Antonie Bondarence. 15 lipca 1999 roku przyjaciel matki Antona Bondarenki poinformował AI, że dzień wcześniej zorganizowała ona dwuosobową pikietę przed budynkiem administracji prezydenta, podczas której miała prosić o złagodzenie wyroku syna. Milicja zatrzymała obie kobiety na trzy godziny. Anton Bondarenko został stracony 24 lipca 1999 roku.


 


W styczniu 1999 roku prawnik Antona Bondarenki wniósł skargę do Komitetu Praw Człowieka ONZ utrzymując, że doszło do naruszenia postanowień Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych. Komitet był w stanie zainterweniować w sprawie Bondarenki dopiero w październiku, kiedy ten już nie żył. Wydając w kwietniu 2003 swoje orzeczenie na temat tej sprawy, Komitet wezwał władze, aby poinformowały matkę Antona Bondarenki „o miejscu pochówku jego ciała oraz wynagrodziły jej cierpienia. Państwo-strona ma również obowiązek zapobieżenia podobnym naruszeniom w przyszłości”. Matka Bondarenki nadal nie wie jednak, gdzie pochowano jej syna.


 


Tło wydarzeń


 


Białoruś i Uzbekistan to ostatnie państwa byłego Związku Radzieckiego, w których wykonuje się karę śmierci. 11 marca 2004 r. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że kilka artykułów obowiązującego obecnie kodeksu karnego jest niezgodnych z konstytucją oraz że w obecnych okolicznościach zniesienie kary śmierci, czy też wprowadzenie moratorium mogącego być pierwszym krokiem ku temu, może zostać zarządzone przez głowę państwa i parlament.


 


Mimo iż Białoruś nie podaje pełnych danych dotyczących wyroków śmierci i egzekucji, to na podstawie dostępnych publicznie informacji można stwierdzić, że od 1999 roku zmalała liczba wyroków śmierci. W okresie od 1991 do 1999 skazywano co roku 20-47 osób, do roku 2003 było to 4-7 wyroków rocznie. Jak twierdzi płk Oleg Alkajew, w czasie kiedy był dyrektorem aresztu śledczego nr 1 w Mińsku (grudzień 1996 – maj 2001), wykonano tam 134 egzekucje. W tym czasie tylko jedna osoba otrzymała akt łaski od prezydenta Łukaszenki.


 


 


Zacznij działać!


Prosimy o jak najszybsze wysyłanie apeli w językach: białoruskim, rosyjskim, polskim lub angielskim:


·         Wyrażając zaniepokojenie o Sergieja Liszczuka, który 30 grudnia 2002 został skazany na karę śmierci i wzywając władze do wyjawienia, czy on nadal żyje;


·         Prosząc prezydenta Łukaszenkę, by – jeśli Liszczuk jeszcze żyje – zamienił mu wyrok śmierci na inną karę i uczynił to samo z innymi wyrokami śmierci;


·         Wzywając władze, by – po decyzji Sądu Konstytucyjnego z marca 2004 – wprowadziły moratorium na orzekanie i wykonywanie kary śmierci;


·         Wzywając władze by wypełniły orzeczenia Komitetu Praw Człowieka w sprawach Bondarenko przeciwko Białorusi i Liaszkiewicz przeciwko Białorusi;


·         Oświadczając, że wierzysz, iż zniesienie kary śmierci jest wielkim historycznym krokiem, który zapewni poszanowanie fundamentalnych praw człowieka przyszłym pokoleniom mieszkającym na Białorusi;


·         Wyrażając współczucie dla ofiar zbrodni i ich rodzin, ale wskazując także, że nigdy nie udowodniono, że kara śmierci odstrasza bardziej niż inne kary, a jedynie brutalizuje tych wszystkich, którzy są zaangażowani w jej wykonywanie.


 


Adresy:


 


Prezydent Republiki Białorusi


Alyaksandr G. LUKASHENKA


Karl Marx Str. 38


220016 g. Minsk


Białoruś                


 


Fax: +375 (172) 26 06 10 lub +375 (172) 22 38 72


E-mail:   pres@president.gov.by lub contact@president.gov.by


 


Można też wysyłać listy bezpośrednio ze strony:


www.president.gov.by/eng/president/mail.shtml


 


Minister Sprawiedliwości


Viktor G. GOLOVANOV


Kollektornaia Str. 10


220084 g. Minsk


Białoruś


 


Tel: + 375 (172) 20 6779


Fax: +375 (172) 20 9755


E-mail: kanc@minjust.belpak.by


 


 

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia
4651