Uzbekistan: Nękanie i zastraszanie przeciwniczek kary śmierci – Amnesty International

Uzbekistan: Nękanie i zastraszanie przeciwniczek kary śmierci

Tamara Czikunowa, dyrektorka organizacji praw człowieka – Matki Przeciwko Karze Śmierci w Uzbekistanie, oraz Dilobar Chudobierganowa, członkini tej organizacji, udokumentowały nadużycia prawa podczas procesów sądowych, w czasie których wymierzano karę śmierci. Naruszenia obejmowały torturowanie podejrzanych jeszcze przed rozpoczęciem procesu, jak również znęcanie się nad rodzinami aresztowanych w celu wydobycia obciążających „zeznań”. Władze uzbeckie już kilkakrotnie dopuszczały się zastraszania aktywistek i ich rodzin.


 


<-xml:namespace prefix = v ns = -urn:schemas-microsoft-com:vml- /><-xml:namespace prefix = w ns = -urn:schemas-microsoft-com:office:word- />W wielu przypadkach władze utrudniały Matkom Przeciwko Karze Śmierci i Torturom prowadzenie swojej działalności na rzecz praw człowieka. Na przykład w grudniu 2003 roku organizacja ta była motorem działań na mającej się odbyć w Taszkiencie konferencji, której celem było zapoczątkowanie publicznej debaty właśnie na temat kary śmierci i dialogu z władzami w tej sprawie. Jednakże na zaledwie kilka godzin przed rozpoczęciem konferencji została ona przez władze odwołana.


 


Mężczyźni, podający się za „funkcjonariuszy Krajowych Służb Specjalnych”, wezwali Tamarę Czikunową i Dilobar Chudobierganową i grozili im śmiercią po tym, jak zwróciły się do Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR) na spotkaniu w Taszkiencie w 2003 r. Powiedziano im, że ich organizacja została wciągnięta na „czarną listę”, a Służby Specjalne czekają na rozkaz jej „zlikwidowania”.


 


W 2003 roku uzbrojeni policjanci nachodzili Tamarę Czikunową w jej mieszkaniu nawet trzy razy w tygodniu, aby „sprawdzić jej dokumenty”. Policjanci oskarżyli ją o prowadzenie domu publicznego, a w sierpniu 2003 roku wyższy oficer regionalnego posterunku policji w Hamzinski przybył do mieszkania Tamary Czikunowej i powiedział, iż jest ona podejrzana o sympatyzowanie z islamskimi ekstremistami.


 


Udział tych dwóch aktywistek w akcjach przeciwko karze śmierci, kilkakrotnie organizowanych przez sekcje AI między wrześniem a grudniem 2004 roku, zapoczątkowały szereg incydentów nękania ich.


 


29 września 2004 roku, o godzinie 6.00 rano, śledczy z prokuratury dzielnicy Mirobad w Taszkiencie przybył do domu przykutej do łóżka 78-letniej matki Tamary Czikunowej, której powiedział, iż ma nakaz aresztowania jej córki za organizowanie pikiet prowadzących do niepokojów w dolinie Ferghana i w Taszkiencie. Matka Tamary stała się celem działań władz, gdyż miała ona wywrzeć presję na córkę aktualnie przebywającą w Holandii na zaproszenie AI.


 


21 grudnia 2004 r. Erkin Chudobierganow, ojciec Dilobar Chudobierganowej, otrzymał telefon od mężczyzny podającego się za „funkcjonariusza Krajowych Służb Specjalnych”. Powiedział, że Dilobar „za dużo mówi” i ostrzegł, aby jej ojciec przemyślał „jakie konsekwencje może mieć działalność Dilobar dla jej rodziny”. Rozmówca w szczególności skrytykował Dilobar Chudobierganową za udzielanie wywiadów dla BBC i Radia Wolność, które zostały nagrane przez służby specjalne, oraz za podejmowanie tematu praw człowieka podczas objazdów organizowanych przez AI.


 


Mimo licznych gróźb i nękania ze strony władz, których celem było utrudnianie działalności Matek Przeciwko Karze Śmierci i Torturom, Tamara Czikunowa i Dilobar Chudobierganowa, jak i inne członkinie tej organizacji, ciągle podejmują działania i kontynuują kampanie oraz lobbing.


 


Podejmij działania! Jak najszybciej wyślij apel do władz Uzbekistanu w języku uzbeckim, rosyjskim, angielskim lub swoim własnym:


·      wyrażając swoje obawy odnośnie wielokrotnego zastraszania przez władze Tamary Czikunowej i Dilobar Chudobierganowej i ich rodzin;


·     nakłaniając władze do zbadania sprawy szykan wobec Tamary Czikunowej i Dilobar Chudobierganowej i ich krewnych;



  • przypominający władzom o ich zobowiązaniu do wypełnienia zasad zawartych w Deklaracji o obrońcach praw człowieka ONZ z 9 grudnia 1998 roku;
  • wzywający władze do stworzenia krajowego planu działań na rzecz wprowadzenia w życie Deklaracji o obrońcach praw człowieka jako istotnego pierwszego kroku w celu zapewnienia, że obrońcy praw człowieka będą mogli bezpiecznie prowadzić swą legalną działalność. Plan powinien zawierać określone działania mające na celu przeciwdziałanie konkretnym problemom, jakie napotykają w swej pracy obrońcy praw człowieka.


Prosimy o wysyłanie apeli na adres:


 


President of Uzbekistan


Islam A. KARIMOV


Rezidentsia prezidenta;


ul. Uzbekistanskaia, 43;


Tashkent 700163


UZBEKISTAN


Fax: +998 71 139 55 25


Email: president_office@press-service.uz


Zwrot grzecznościowy: Dear President Karimov/Szanowny Panie Prezydencie Karimow


 


Minister of Foreign Affairs


Eler Ganiev


Ministerstvo inostrannykh del;


pl. Mustakillik, 5;


Tashkent 700029 


UZBEKISTAN


Fax: + 998 71 139 15 17


Zwrot grzecznościowy: Dear Minister Ganiev/Szanowny Panie Ministrze Ganiew


Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia
4400