W walce z bezkarnością w Afryce: potrzeba spójności i jednomyślności – Amnesty International

W walce z bezkarnością w Afryce: potrzeba spójności i jednomyślności

Aresztowania te są dowodem na podjęcie ważnych kroków w walce przeciwko bezkarności w Afryce i stanowią jasne przesłanie, iż ci, którzy łamią prawa człowieka będą rozliczeni ze swych zbrodni. Należy jednak podjąć dalsze kroki w celu doprowadzenia przed oblicze sądu innych domniemanych przestępców naruszających wolność jednostki w Afryce, łącznie z Hissène Hibrè, byłym prezydentem Czadu.
Tuż po aresztowaniu Charlesa Taylora Trybunał Specjalny zdecydował, iż ze względów bezpieczeństwa proces byłego prezydenta Liberii zostanie przeniesiony do stolicy Holandii Hagi. Amnesty International wspomagała w działaniach Trybunał Specjalny i jego ważną misję niesienia sprawiedliwości dla tysięcy ofiar zbrodni przeciwko ludzkości, zbrodni wojennych oraz innych przestępstw podlegających prawu międzynarodowemu popełnionych w Sierra Leone. Amnesty International wierzy, iż bez względu na to, czy Charles Taylor będzie sądzony w Freetown czy w innym miejscu podlegającym jurysdykcji Trybunału Specjalnego, wszystkim świadkom procesu będzie zapewniona ochrona, a sam proces zostanie upubliczniony i dowiedzą się o nim ofiary, ich rodziny i całe społeczeństwo Sierra Leone. Podjęcie takich środków jest niezbędne dla podkreślenia doniosłości procesu stanowiącego część przesłania, iż bezkarność zbrodniarzy wobec prawa międzynarodowego nie będzie tolerowana, a sprawiedliwość jednoznacznie opowie się po stronie ofiar.
Amnesty International podziela ufność Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, iż „pojmanie i proces Taylora będą stanowić ważne przesłanie dla regionu i dla całego świata o braku tolerancji dla bezkarności oraz o rządach prawa.”
W ciągu ostatnich dekad zbrodnie podlegające prawu międzynarodowemu dotknęły wiele regionów Afryki. Mężczyźni, kobiet i dzieci nieustannie padają ofiarami ludobójstwa, zbrodni wojennych, zbrodni przeciw ludzkości oraz innych zbrodni rozpatrywanych przez sądy międzynarodowe. Domniemanych sprawców rzadko dosięga sprawiedliwość, gdyż korzystają oni z amnestii i podobnych środków, natomiast ofiarom bardzo często odmawia się odpowiedniego wynagrodzenia krzywd.
Akt założycielski Unii Afrykańskiej wskazuje na jeden ze swych fundamentalnych celów, jakim jest „potępienie i odrzucenie bezkarności”. Stąd też Amnesty International wzywa rządy afrykańskie do upewnienia się, iż domniemani zbrodniarze rzeczywiście nie będą cieszyć się bezkarnością. Państwa Afryki muszą sądzić sprawców zbrodni w pełnym poszanowaniu zasad sprawiedliwego procesu oraz bez groźby zastosowania kary śmierci. Muszą także podporządkować się traktatom ekstradycyjnym podpisanym z państwami gotowymi sądzić zbrodniarzy w uczciwych procesach lub też oddać sprawców w ręce międzynarodowych sądów. Ponadto rządy powinny dostosować się do próśb Międzynarodowego Trybunału Karnego o wydanie oskarżonych osób.
Tło wydarzeń
Charles Taylor został oskarżony przez Sąd Specjalny o zbrodnie wojenne oraz o zbrodnie przeciwko ludzkości dotyczące społeczności Sierra Leone. W sumie postawiono mu 11 zarzutów, w tym morderstwa, okaleczenia, gwałty i inne formy przemocy seksualnej, niewolnictwo seksualne, rekrutację i wykorzystywanie do walki dzieci-żołnierzy, porwania, przymusową pracę zbrojnych grup opozycyjnych Sierra Leone. W 2003 roku Charles Taylor uzyskał w Nigerii status uchodźcy. Jednak 29 marca, na prośbę rządu Liberii, były prezydent został przekazany w ręce Trybunału Specjalnego ds. Sierra Leone w Freetown.
17 marca 2006 roku Thomas Lubania Dyilo, przywódca Demokratycznej Republiki Konga(DRC) oraz domniemany twórca i lider Union des Patriotek Congolais (UPC), został przekazany Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu. Postawiono mu zarzuty popełnienia zbrodni wojennych od lipca 2002, określonych w Artykule 8 Traktatu Rzymskiego Międzynarodowego Trybunału Karnego, w tym „werbowanie i wcielanie do służby wojskowej dzieci do piętnastego roku życia oraz wykorzystywanie ich podczas otwartych działań wojennych.”
19 sierpnia 2005 roku Hissène Hibrè, były prezydent Czadu, został oskarżony przez sąd belgijski o zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i zlecanie tortur. Belgia nakazała Senegalowi, który aresztował Hissène Hibrè 15 listopada 2005 roku, ekstradycję zbrodniarza, jednak 25 listopada 2005 Sąd Apelacyjny w Dankarze zdecydował, iż nie ma pełni władz, by zastosować się do prośby
W styczniu 2006 Zgromadzenie Unii Afrykańskiej upoważniło Komitet Wybitnych Prawników do „rozważenia wszystkich aspektów i skutków prawnych sprawy Hissène Hibrè, jak również wszelkich możliwych opcji rozpoczęcia jego procesu”. Zgromadzenie Unii Afrykańskiej zobowiązało Komitet do „zakończenia prac i przedstawienia raportu na następnej sesji w lipcu 2006 roku”.
Tłumaczenie: Dagmara Łata

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Pomóż teraz!

Kwota może składać się jedynie z cyfr. Wartość musi być dodatnia
4108