Wpływ broni na życie kobiet: świadectwa – Amnesty International

Wpływ broni na życie kobiet: świadectwa

Był wściekły, wyciągnął swój kałasznikow. Sąsiedzi krzyczeli, by zostawił mnie w spokoju, ale on nie słuchał. Strzelił do mnie. Postrzelił mnie w nogi. Straciłam w nich czucie. Słońce właśnie zachodziło a ja wpatrywałam się w niebo, po czym powiedziałam do nich: Nie chcę umierać. Zabrali mnie do szpitala.
19-letnia Fatima (imię zmienione) została postrzelona w nogi przez swojego męża w dniu 21 maja 2003 w Iraku. Świadkiem całego zdarzenia była rodzina męża i ich sąsiedzi. Fatimę wydano za mąż w wieku zaledwie 12 lat i od tamtego czasu była traktowana jako służąca i regularnie bita w domu rodzinnym swojego męża. Podjęła próbę ucieczki do swych krewnych, ale przyszedł jej mąż i powiedział, że powinna do niego wrócić. Kiedy Fatima odmówiła, mąż wpadł we wściekłość i chwycił kawałek drewna, by ją uderzyć. Drewniany kij się złamał, a wtedy mąż wściekł się jeszcze bardziej, po czym wyciągnął swoją broń i strzelił do Fatimy. Pomimo wagi popełnionego czynu i wielu naocznych świadków nikt z rodziny ani z personelu szpitala nie zgłosił całego zajścia policji, w wyniku czego mąż pozostał na wolności. Krewni natomiast oświadczyli, iż sprawa ta zostanie rozwiązana w gronie rodzinnym.
-Miałam wtedy 14 lat. Jednego wieczora około godziny 22 przyszedł do mnie członek sił policyjnych, wycelował we mnie broń i rozkazał mi iść z nim do tamtego mężczyzny. Dowódca wycelował we mnie swoją broń, po czym mnie zgwałcił. Odczuwałam dotkliwy ból i bardzo krwawiłam-.
Świadectwo kobiety z Wysp Salomona

-Wzywasz policję, a oni mówią mu: Daj spokój, kobiety potrafią czasem zrzędzić:bla bla bla. A do mnie mówią: Dlaczego nie przestaniesz go wkurzać- Przygotuj mu smaczną kolację i odczep się od niego. Po czym zostawiają mnie samą z szaleńcem.-
Świadectwo kobiety z Hawajów

-Przekonałam się, że dla kobiet tak naprawdę nie ma dużej różnicy pomiędzy przemocą na wojnie a przemocą w czasie pokoju – dla kobiet to prawie to samo. Musimy toczyć naszą własną walkę dotąd, aż kobiety dołączą do reszty naszego społeczeństwa i będą się cieszyć życiem, w którym nie będzie już przemocy.-
Duska Andric-Ruzicic, Dyrektor MediaInfoteki, Bośnia i Hercegowina

-Z dnia na dzień moje marzenia legły w gruzach, a wszystko to z powodu braku odpowiedzialności rzekomo cywilizowanych mężczyzn, którzy są odważni jedynie wtedy, gdy mają w rękach broń.-
Camila Magalhăes Lima, Brazylia

-Nocą tamci żołnierze mnie gwałcili. Przychodzili prawie co noc. Mówili, że im więcej razy mnie gwałcili, tym więcej stawali się mężczyznami i tym wyższy stopień mogli osiągnąć w hierarchii wojskowej.-
Świadectwo Sanie, która wstąpiła do oddziałów zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga, stając się tym samym w wieku zaledwie 10 lat dzieckiem żołnierzem, a następnie została uprowadzona przez inną grupę.

-Każdego ranka, południa i wieczora [żołnierze] gromadzili nas w tym samym domu, zmuszali do leżenia na podłodze, a potem gwałcili, wszystkie w tym samym domu. Podczas tego uderzali i kopali nas po brzuchu, plecach i twarzy. Złamali rękę mojej matce; ręka jest ciągle spuchnięta i matka nie może nic nią robić. Do tej pory bolą mnie pośladki i nie mogę już ruszać ramieniem. Żołnierzy było dwunastu.-
Świadectwo 15-letniej Caroline z Demokratycznej Republiki Konga. W 2003 roku ona i jej matka zostały uprowadzone w drodze na pola i przetrzymywane przez dwa miesiące.
Tłumaczenie: Anna Kuczek

Podoba Ci się to co robimy? Nasze działania są możliwe dzięki regularnym darowiznom od osób prywatnych. Włącz się! Możesz zmienić lub uratować ludzkie życie!
Pomagaj prowadzić działania edukacyjne
Pomagaj wpływać na zmianę prawa
Pomagaj wysyłać badaczy do stref kryzysu

Działaj teraz!

Uwolnijmy zaginione i więzione osoby w Xinjiang w Chinach

4470